Petunjuk Dari Surah Al-Zalzalah Ayat 8
edit / Petunjuk Dari Surah Al-Zalzalah Ayat 8 / as
20 Petunjuk Daripada Surah al-Zalzalah Ayat 8
Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ﴾
“Dan sesiapa yang mengerjakan kejahatan seberat zarah, nescaya dia akan melihatnya.” (Surah al-Zalzalah: 8)
Ayat ini merupakan penegasan tentang kesempurnaan keadilan Allah سبحانه وتعالى. Sebagaimana kebaikan walaupun seberat zarah tidak akan hilang daripada perhitungan Allah, demikian juga keburukan walaupun sangat kecil tidak akan terlepas daripada pengetahuan dan perhitungan-Nya. Ayat ini menjadi peringatan supaya manusia tidak meremehkan dosa, tidak mengambil ringan terhadap maksiat dan sentiasa berusaha membersihkan kehidupannya dengan taubat serta amal soleh.
20 Petunjuk
Petunjuk bahawa setiap perbuatan buruk manusia akan diperhitungkan. Tiada satu pun kejahatan yang dilakukan manusia akan hilang begitu sahaja tanpa pengetahuan Allah سبحانه وتعالى.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah tidak meremehkan dosa walaupun kecil. Lafaz ﴿مِثْقَالَ ذَرَّةٍ﴾ menunjukkan bahawa kejahatan yang sangat kecil sekalipun akan dilihat oleh pelakunya.
Petunjuk bahawa Allah سبحانه وتعالى Maha Adil. Allah tidak akan menzalimi manusia walaupun sedikit. Setiap kebaikan dan keburukan akan mendapat perhitungan yang sesuai.
Petunjuk bahawa manusia akan melihat hasil daripada amal yang dilakukannya. Lafaz ﴿يَرَهُ﴾ menunjukkan bahawa seseorang akan berhadapan dengan apa yang telah dilakukannya.
Petunjuk bahawa perbuatan yang dilakukan secara tersembunyi tidak akan terlepas daripada pengetahuan Allah. Jika seseorang melakukan dosa ketika tidak dilihat oleh manusia, Allah tetap mengetahuinya.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah takut kepada Allah ketika bersendirian. Tidak melihat manusia bukan bermakna seseorang bebas daripada pengawasan Allah سبحانه وتعالى.
Petunjuk bahawa manusia hendaklah menjaga anggota badannya daripada melakukan maksiat. Mata, telinga, lidah, tangan, kaki dan seluruh anggota badan hendaklah digunakan dalam perkara yang diredai Allah.
Petunjuk bahawa perkataan buruk juga termasuk dalam perkara yang perlu dijauhi. Dusta, fitnah, ghibah, namimah, penghinaan dan kata-kata yang menyakiti manusia hendaklah ditinggalkan.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah berhati-hati terhadap dosa yang dianggap remeh. Dosa kecil yang dilakukan berulang kali tanpa rasa takut dan tanpa taubat boleh membawa kepada kebinasaan.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah segera bertaubat apabila melakukan dosa. Jangan membiarkan dosa berterusan tanpa taubat kerana seseorang tidak mengetahui bila ajalnya akan tiba.
Petunjuk bahawa ayat ini menjadi pasangan kepada Surah al-Zalzalah ayat 7. Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ﴾
“Maka sesiapa yang mengerjakan kebaikan seberat zarah, nescaya dia akan melihatnya. Dan sesiapa yang mengerjakan kejahatan seberat zarah, nescaya dia akan melihatnya.”
Ini menunjukkan bahawa kebaikan dan keburukan kedua-duanya mempunyai perhitungan.
Petunjuk bahawa seorang Mukmin hendaklah sentiasa melakukan muhasabah. Dia perlu menilai dirinya sebelum tiba hari ketika segala amalnya diperlihatkan.
Petunjuk bahawa ayat ini menjadi peringatan kepada orang yang melakukan kejahatan secara rahsia. Apa yang tersembunyi daripada manusia tidak tersembunyi daripada Allah سبحانه وتعالى.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah tidak tertipu dengan kelembutan dan penangguhan azab Allah. Jika seseorang melakukan dosa dan tidak terus menerima hukuman, itu bukan bermakna dosa tersebut telah hilang.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah menjaga hak manusia. Kezaliman, penipuan, fitnah dan penganiayaan terhadap manusia tidak boleh dipandang ringan kerana semuanya akan dipertanggungjawabkan.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah berhati-hati dengan dosa yang berpunca daripada lidah. Satu perkataan boleh menyebabkan permusuhan, perpecahan dan kerosakan yang besar.
Petunjuk bahawa manusia hendaklah tidak menjadi sebab tersebarnya keburukan. Sebagaimana seseorang boleh mendapat pahala kerana menunjukkan kepada kebaikan, dia juga hendaklah takut menjadi sebab orang lain melakukan kemaksiatan.
Petunjuk bahawa ayat ini menguatkan kesedaran tentang hari akhirat. Kehidupan dunia bukanlah tempat pembalasan terakhir, tetapi tempat manusia mengumpulkan amal sebelum menghadapi perhitungan.
Petunjuk bahawa ayat ini menjadi dorongan untuk meninggalkan maksiat walaupun tiada manusia yang melihat. Kesedaran bahawa Allah mengetahui segala sesuatu sepatutnya menjadikan seorang Mukmin malu untuk melakukan dosa.
Petunjuk bahawa Surah al-Zalzalah ayat 8 memberikan pendidikan iman yang sangat mendalam tentang bahaya meremehkan dosa dan kesempurnaan keadilan Allah سبحانه وتعالى. Allah سبحانه وتعالى berfirman: ﴿وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ﴾ — “Dan sesiapa yang mengerjakan kejahatan seberat zarah, nescaya dia akan melihatnya.” Ayat ini mengajar manusia supaya tidak memandang ringan terhadap dosa hanya kerana dosa itu kecil pada pandangan manusia. Seseorang mungkin berkata, “Ini cuma satu perkataan,” atau “Ini cuma satu pandangan,” atau “Ini cuma sedikit penipuan,” atau “Ini hanya dosa kecil yang tidak diketahui oleh sesiapa.” Namun, Allah سبحانه وتعالى mengetahui semuanya. Bahkan, sesuatu dosa yang kecil boleh menjadi besar apabila seseorang meremehkannya, berterusan melakukannya, berbangga dengannya atau enggan bertaubat daripadanya. Oleh itu, seorang Mukmin hendaklah sentiasa berhati-hati dengan dosa yang tersembunyi dan yang zahir. Dia hendaklah menjaga lidah daripada fitnah dan dusta, menjaga mata daripada melihat perkara yang haram, menjaga telinga daripada mendengar kebatilan, menjaga tangan daripada melakukan kezaliman dan menjaga hati daripada niat yang buruk. Jika terjatuh dalam dosa, jangan berputus asa daripada rahmat Allah, tetapi segera kembali dengan taubat yang benar. Ayat ini juga memberikan amaran kepada orang yang menzalimi manusia secara tersembunyi. Mungkin kezaliman itu tidak diketahui oleh manusia, tetapi ia tidak tersembunyi daripada Allah. Hak orang yang dizalimi tidak akan hilang begitu sahaja. Pada hari akhirat, segala perbuatan akan diperlihatkan. Sebaliknya, ayat ini juga mengajar manusia supaya tidak terlalu takut sehingga berputus asa. Allah سبحانه وتعالى membuka pintu taubat bagi orang yang benar-benar kembali kepada-Nya. Maka pengajaran utama ayat ini ialah: jangan meremehkan dosa, jangan berani melakukan maksiat secara sembunyi, jangan menangguhkan taubat dan jangan menyangka bahawa sesuatu kejahatan akan hilang tanpa perhitungan. Sebagaimana kebaikan seberat zarah akan dilihat, demikian juga kejahatan seberat zarah akan dilihat. Maka orang yang bijaksana ialah orang yang sentiasa bermuhasabah, segera bertaubat apabila tersilap dan berusaha memenuhi catatan amalnya dengan kebaikan sebelum tiba hari ketika segala amal dibentangkan di hadapan Allah سبحانه وتعالى.
asas
asa
