Potongan Ayat ٱدْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ Dari Surah An -Nahl Ayat 125 (16:125)

edit / 0016 سورة النحل / Surah An-Nahl Ayat 125 (16:125) / Surah An-Nahl Ayat 125 (16:125) Ayat / Potongan Ayat  ٱدْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ Dari Surah An -Nahl Ayat 125 (16:125)

ٱدْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِٱلْحِكْمَةِ وَٱلْمَوْعِظَةِ ٱلْحَسَنَةِۖ وَجَٰدِلْهُم بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦۖ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ (An-Nahl:125).

Potongan ayat ٱدْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ (An-Nahl:125) walaupun ringkas, mengandungi asas dakwah yang sangat besar. Lima perkara tersangat penting daripadanya ialah:

1. Perintah untuk berdakwah (ٱدْعُ)
   Ini bukan pilihan, tetapi arahan langsung daripada Allah—setiap Muslim ada tanggungjawab menyeru, sekurang-kurangnya mengikut kemampuan.

2. Matlamat dakwah yang jelas (إِلَىٰ)
   Dakwah mesti ada arah—bukan sekadar bercakap atau berhujah, tetapi membawa manusia menuju sesuatu yang benar.

3. Jalan yang satu dan benar (سَبِيلِ)
   Allah tidak menyebut “jalan-jalan”, tetapi satu jalan—menunjukkan kebenaran itu tunggal, bukan pelbagai versi.

4. Sandaran kepada Tuhan (رَبِّكَ)
   Dakwah bukan kepada diri, kumpulan, atau ideologi—tetapi semata-mata kepada Allah sebagai Rabb yang mentadbir dan mendidik.

5. Hubungan peribadi dengan Allah (كَ)
   “Rabb kamu” memberi isyarat bahawa pendakwah sendiri mesti ada hubungan yang hidup dengan Allah sebelum mengajak orang lain.

Ringkasan pegangan (1 baris):

“Dakwah ialah menyeru manusia kepada satu jalan Allah dengan penuh kesedaran bahawa kita sendiri berada di bawah didikan-Nya.”

as

• Laman Web

as

as