Adakah Al-Quran Menyebut Kesemua Rasul Ini
edit / Perkataan Rasul / Adakah Al-Quran Menyebut Kesemua Rasul Ini
Adakah Al-Quran Menyebut Kesemua Rasul Ini
Al-Quran merupakan kitab suci yang diturunkan oleh Allah SWT kepada Nabi Muhammad SAW sebagai petunjuk bagi seluruh manusia sehingga hari kiamat. Di dalamnya terkandung pelbagai kisah para nabi dan rasul yang diutus kepada umat-umat terdahulu. Kisah-kisah tersebut bukan sekadar catatan sejarah, bahkan mengandungi pengajaran, peringatan, hujah serta bukti tentang keesaan Allah SWT. Namun demikian, timbul satu persoalan penting dalam ilmu akidah dan tafsir, iaitu adakah al-Quran menyebut semua nabi dan rasul yang pernah diutus oleh Allah SWT kepada manusia. Jawapan kepada persoalan ini dijelaskan sendiri oleh al-Quran. Allah SWT menerangkan bahawa para rasul yang disebut di dalam al-Quran hanyalah sebahagian daripada keseluruhan rasul yang pernah diutus. Masih terdapat ramai lagi rasul yang tidak disebut nama, kisah atau umat mereka di dalam al-Quran. Hakikat ini menunjukkan keluasan rahmat Allah SWT kepada seluruh manusia sepanjang sejarah dan membuktikan bahawa risalah tauhid telah disampaikan kepada pelbagai umat walaupun nama rasul mereka tidak diketahui oleh kita.
Perkara pertama yang wajib diyakini ialah Allah SWT telah mengutus para rasul dalam jumlah yang sangat ramai sepanjang sejarah manusia. Mereka diutus kepada pelbagai bangsa, kaum dan tempat dengan tujuan menyeru manusia mentauhidkan Allah SWT, meninggalkan syirik serta mematuhi syariat yang diturunkan kepada mereka. Walaupun bilangan sebenar para rasul tidak dinyatakan secara terperinci dalam al-Quran, kitab suci ini menjelaskan bahawa mereka jauh lebih ramai daripada yang disebut namanya.
Dalil yang paling jelas ialah firman Allah SWT:
﴿وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنَٰهُمْ عَلَيْكَ مِن قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ﴾
Maksudnya: "Dan ada rasul-rasul yang telah Kami ceritakan kepadamu sebelum ini dan ada rasul-rasul yang tidak Kami ceritakan kepadamu." (Surah an-Nisa': 164)
Ayat ini merupakan dalil yang sangat jelas bahawa al-Quran tidak menyebut semua rasul. Allah SWT sendiri memberitahu bahawa sebahagian rasul telah diceritakan kepada Nabi Muhammad SAW, manakala sebahagian lagi tidak diceritakan. Oleh itu, seorang Muslim tidak boleh mendakwa bahawa bilangan rasul hanya setakat yang disebut di dalam al-Quran.
Allah SWT juga berfirman:
﴿وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّن قَبْلِكَ ۖ مِنْهُم مَّن قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُم مَّن لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ﴾
Maksudnya: "Dan sesungguhnya Kami telah mengutus beberapa orang rasul sebelum engkau. Antara mereka ada yang Kami ceritakan kepadamu dan antara mereka ada yang tidak Kami ceritakan kepadamu." (Surah Ghafir: 78)
Ayat ini mengulangi hakikat yang sama dengan penegasan yang lebih kuat. Allah SWT sengaja tidak menceritakan semua kisah rasul kerana tujuan utama al-Quran bukanlah menjadi ensiklopedia sejarah, tetapi menjadi kitab petunjuk bagi manusia.
Oleh sebab itu, al-Quran hanya memilih kisah-kisah tertentu yang paling sesuai untuk menjadi pengajaran kepada umat Nabi Muhammad SAW. Kisah-kisah tersebut mengandungi pelajaran tentang tauhid, kesabaran, perjuangan dakwah, akibat syirik, balasan kepada orang beriman dan kehancuran golongan yang mendustakan para rasul.
Allah SWT menjelaskan tujuan kisah-kisah tersebut melalui firman-Nya:
﴿لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُو۟لِى ٱلْأَلْبَٰبِ﴾
Maksudnya: "Sesungguhnya pada kisah-kisah mereka terdapat pengajaran bagi orang-orang yang mempunyai akal." (Surah Yusuf: 111)
Ayat ini menunjukkan bahawa matlamat utama penceritaan kisah para rasul ialah untuk memberikan ibrah dan pengajaran, bukan untuk menghitung bilangan mereka atau mencatat semua peristiwa sejarah secara terperinci.
Walaupun al-Quran tidak menyebut semua rasul, Allah SWT menyebut nama beberapa orang nabi dan rasul secara jelas. Antaranya ialah Nabi Adam AS, Idris AS, Nuh AS, Hud AS, Salih AS, Ibrahim AS, Lut AS, Ismail AS, Ishaq AS, Yaakub AS, Yusuf AS, Ayyub AS, Syuaib AS, Musa AS, Harun AS, Zulkifli AS, Daud AS, Sulaiman AS, Ilyas AS, al-Yasa' AS, Yunus AS, Zakaria AS, Yahya AS, Isa AS dan Nabi Muhammad SAW. Kesemua mereka disebut secara jelas di dalam al-Quran sebagai sebahagian daripada para nabi dan rasul yang dipilih oleh Allah SWT.
Sebahagian ulama menyatakan bahawa terdapat 25 orang nabi dan rasul yang disebut nama mereka secara jelas di dalam al-Quran. Walau bagaimanapun, ini bukan bererti hanya 25 orang sahaja yang pernah diutus oleh Allah SWT. Bilangan itu hanyalah jumlah nama yang disebut secara jelas dalam al-Quran, sedangkan Allah sendiri telah memberitahu bahawa masih terdapat ramai lagi rasul yang tidak disebut.
Al-Quran juga menjelaskan bahawa setiap umat menerima rasul masing-masing.
Allah SWT berfirman:
﴿وَلِكُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولٌ﴾
Maksudnya: "Dan bagi setiap umat ada seorang rasul." (Surah Yunus: 47)
Ayat ini menunjukkan bahawa bilangan rasul sangat banyak kerana sepanjang sejarah manusia telah wujud pelbagai umat, bangsa dan tamadun.
Allah SWT juga berfirman:
﴿وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ﴾
Maksudnya: "Dan tidak ada satu umat pun melainkan telah datang kepada mereka seorang pemberi peringatan." (Surah Fatir: 24)
Ayat ini menguatkan lagi bahawa semua umat pernah menerima dakwah daripada utusan Allah. Oleh sebab itu, sudah tentu bilangan rasul jauh lebih ramai daripada yang disebut di dalam al-Quran.
Selain itu, Allah SWT berfirman:
﴿وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِى كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱجْتَنِبُوا۟ ٱلطَّٰغُوتَ﴾
Maksudnya: "Dan sesungguhnya Kami telah mengutus kepada setiap umat seorang rasul dengan menyeru: Sembahlah Allah dan jauhilah taghut." (Surah an-Nahl: 36)
Ayat ini menunjukkan bahawa setiap umat menerima seruan tauhid. Walaupun nama rasul mereka tidak diketahui, kewujudan mereka diakui oleh al-Quran.
Sebahagian hadis menyebut bilangan para nabi dan rasul yang sangat ramai. Antaranya terdapat riwayat yang menyebut bahawa para nabi berjumlah 124,000 orang dan para rasul berjumlah 315 orang. Namun para ulama hadis menjelaskan bahawa riwayat-riwayat mengenai bilangan ini diperselisihkan dari sudut kesahihannya. Oleh itu, akidah Islam tidak dibina di atas penetapan bilangan tertentu berdasarkan riwayat yang diperselisihkan. Pendirian yang lebih selamat ialah berpegang kepada apa yang dinyatakan oleh al-Quran, iaitu bahawa para rasul sangat ramai dan tidak semuanya disebut namanya.
Hikmah Allah SWT tidak menyebut semua rasul di dalam al-Quran amat besar. Antaranya ialah supaya manusia memberi tumpuan kepada mesej yang dibawa oleh para rasul, bukan sekadar kepada bilangan atau nama mereka. Tujuan utama al-Quran ialah membimbing manusia kepada tauhid, bukan menghuraikan keseluruhan sejarah umat manusia.
Selain itu, kisah para rasul yang dipilih di dalam al-Quran mewakili pelbagai bentuk cabaran dakwah. Sebagai contoh, kisah Nabi Nuh AS menggambarkan kesabaran menghadapi penolakan kaumnya. Kisah Nabi Ibrahim AS menunjukkan perjuangan menentang syirik dan penyembahan berhala. Kisah Nabi Musa AS menggambarkan perjuangan menentang kezaliman pemerintah yang angkuh. Kisah Nabi Yusuf AS menunjukkan kesabaran menghadapi ujian keluarga, fitnah dan kekuasaan. Kisah Nabi Yunus AS mengajar tentang taubat dan kembali kepada Allah. Kisah Nabi Muhammad SAW pula menjadi contoh yang paling sempurna dalam semua aspek kehidupan.
Oleh sebab itu, walaupun tidak semua rasul disebut, pengajaran yang diperlukan oleh manusia tetap telah disempurnakan.
Al-Quran juga mengajar bahawa seorang Muslim wajib beriman kepada semua rasul, sama ada yang disebut atau yang tidak disebut.
Allah SWT berfirman:
﴿ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ﴾
Maksudnya: "Rasul telah beriman kepada apa yang diturunkan kepadanya daripada Tuhannya, demikian juga orang-orang yang beriman. Semuanya beriman kepada Allah, malaikat-malaikat-Nya, kitab-kitab-Nya dan rasul-rasul-Nya." (Surah al-Baqarah: 285)
Ayat ini tidak mengehadkan keimanan kepada rasul-rasul yang disebut namanya sahaja. Sebaliknya, seorang Muslim beriman kepada semua rasul yang diutus oleh Allah SWT walaupun tidak mengetahui nama mereka.
Allah SWT juga berfirman:
﴿لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ﴾
Maksudnya: "Kami tidak membezakan antara seorang pun daripada rasul-rasul-Nya." (Surah al-Baqarah: 285)
Ayat ini bermaksud seorang Muslim tidak menolak mana-mana rasul Allah. Semua mereka diimani sebagai utusan Allah yang benar.
Ketiadaan nama seseorang rasul di dalam al-Quran bukan bererti rasul tersebut tidak pernah wujud. Sebaliknya, Allah SWT mempunyai hikmah tertentu mengapa nama mereka tidak disebut. Kemungkinan mereka diutus kepada kaum yang kecil, atau kisah mereka tidak diperlukan untuk tujuan pendidikan umat akhir zaman, ataupun Allah SWT memilih untuk tidak menceritakannya kerana hikmah yang hanya diketahui oleh-Nya.
Perkara ini juga menunjukkan bahawa ilmu manusia amat terbatas. Manusia hanya mengetahui apa yang Allah SWT wahyukan melalui al-Quran dan al-Sunnah. Segala perkara yang tidak dijelaskan oleh wahyu tidak boleh dipastikan dengan sangkaan semata-mata.
Keadaan ini turut mengajar umat Islam supaya tidak mudah menerima dakwaan yang mengatakan tokoh tertentu dalam sejarah dunia ialah nabi atau rasul jika tidak mempunyai dalil daripada al-Quran atau hadis sahih. Islam hanya menetapkan kenabian seseorang berdasarkan wahyu, bukan berdasarkan andaian sejarah, cerita rakyat atau falsafah.
Begitu juga, seorang Muslim tidak boleh menafikan kemungkinan bahawa sesuatu bangsa pada zaman dahulu pernah menerima seorang rasul hanya kerana namanya tidak terdapat dalam al-Quran. Firman Allah bahawa setiap umat menerima pemberi peringatan sudah memadai untuk menunjukkan keluasan risalah Ilahi.
Hakikat bahawa Allah tidak menyebut semua rasul juga memperlihatkan kesempurnaan al-Quran sebagai kitab hidayah. Al-Quran bukan bertujuan memenuhi rasa ingin tahu manusia tentang semua fakta sejarah, tetapi bertujuan membimbing hati manusia menuju keimanan, ketakwaan dan keselamatan di akhirat.
Dengan memahami hakikat ini, seorang Muslim akan lebih menumpukan perhatian kepada pelaksanaan ajaran yang dibawa oleh para rasul daripada sibuk mencari maklumat yang tidak dijelaskan oleh wahyu. Fokus utama al-Quran ialah mengajak manusia beribadah kepada Allah SWT, mentauhidkan-Nya, mengikuti rasul terakhir, beramal soleh serta menjauhi syirik dan maksiat.
Tambahan pula, semua kisah rasul yang disebut di dalam al-Quran mempunyai satu benang merah yang sama, iaitu seruan kepada tauhid. Walaupun mereka hidup pada zaman dan tempat yang berbeza, dakwah mereka bersatu pada asas yang sama sebagaimana firman Allah SWT:
﴿وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِىٓ إِلَيْهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعْبُدُونِ﴾
Maksudnya: "Dan Kami tidak mengutus sebelum engkau seorang rasul pun melainkan Kami wahyukan kepadanya bahawa tiada Tuhan yang berhak disembah melainkan Aku, maka sembahlah Aku." (Surah al-Anbiya': 25)
Ayat ini menunjukkan bahawa walaupun nama sebahagian besar rasul tidak disebut, inti pati dakwah mereka tetap diketahui, iaitu menyeru manusia mentauhidkan Allah SWT.
Kesimpulannya, al-Quran tidak menyebut kesemua rasul yang pernah diutus oleh Allah SWT. Allah SWT sendiri menegaskan bahawa hanya sebahagian rasul diceritakan kepada Nabi Muhammad SAW, manakala sebahagian yang lain tidak diceritakan. Al-Quran menyebut nama beberapa orang nabi dan rasul sebagai contoh serta pengajaran kepada umat manusia, tetapi bilangan sebenar para rasul adalah jauh lebih ramai. Setiap umat telah menerima seorang pemberi peringatan yang menyeru mereka kepada tauhid, walaupun nama dan kisah mereka tidak diketahui oleh kita. Oleh itu, setiap Muslim wajib beriman kepada semua rasul Allah, sama ada yang disebut di dalam al-Quran ataupun yang tidak disebut. Dalam masa yang sama, umat Islam hendaklah memberi tumpuan kepada mesej utama yang dibawa oleh semua rasul, iaitu menyembah Allah SWT semata-mata, menjauhi syirik, mentaati wahyu serta mengikuti Nabi Muhammad SAW sebagai penutup segala nabi dan rasul yang diutus kepada seluruh manusia sehingga hari kiamat.
asa
