Adakah Allah Mengutuskan Para Rasul Kepada Umat Tertentu Sahaja
edit / Perkataan Rasul / Adakah Allah Mengutuskan Para Rasul Kepada Umat Tertentu Sahaja
Adakah Allah Mengutuskan Para Rasul Kepada Umat Tertentu Sahaja
Allah SWT menciptakan manusia bukan sekadar untuk hidup di dunia, bahkan untuk beribadah kepada-Nya, mengenal-Nya dan mempersiapkan diri menghadapi kehidupan akhirat. Oleh sebab itu, Allah SWT tidak membiarkan manusia hidup tanpa petunjuk. Sebaliknya, Dia mengutus para nabi dan rasul sebagai pembimbing yang menyampaikan wahyu, menerangkan jalan yang benar serta memberi peringatan tentang akibat kufur dan maksiat. Antara persoalan penting dalam akidah ialah adakah Allah SWT mengutuskan para rasul hanya kepada umat-umat tertentu sahaja, ataupun para rasul diutus kepada seluruh manusia tanpa mengira zaman dan tempat. Jawapan kepada persoalan ini memerlukan penelitian terhadap ayat-ayat al-Quran dan hadis-hadis sahih. Secara umumnya, al-Quran menjelaskan bahawa kebanyakan rasul sebelum Nabi Muhammad SAW diutus kepada kaum atau umat tertentu, manakala Nabi Muhammad SAW diutus sebagai rasul kepada seluruh manusia sehingga hari kiamat. Kefahaman ini penting kerana ia menjelaskan keluasan rahmat Allah SWT dan kesempurnaan risalah Islam sebagai penutup semua risalah terdahulu.
Allah SWT menegaskan bahawa mengutus para rasul merupakan sunnah-Nya terhadap seluruh umat manusia. Tidak ada sesuatu umat yang dibiarkan tanpa menerima seruan kepada tauhid. Firman Allah SWT:
﴿وَلِكُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولٌ﴾
Maksudnya: "Dan bagi setiap umat ada seorang rasul." (Surah Yunus: 47)
Ayat ini menunjukkan bahawa setiap umat mempunyai rasul yang diutus oleh Allah SWT. Hal ini membuktikan keadilan Allah SWT kerana Dia tidak menghukum sesuatu kaum melainkan setelah sampai kepada mereka risalah yang benar.
Allah SWT juga berfirman:
﴿وَإِن مِّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ﴾
Maksudnya: "Dan tidak ada satu umat pun melainkan telah datang kepada mereka seorang pemberi peringatan." (Surah Fatir: 24)
Ayat ini menguatkan lagi hakikat bahawa setiap bangsa atau umat pernah menerima dakwah daripada utusan Allah. Walaupun kita tidak mengetahui nama semua rasul tersebut, al-Quran menjelaskan bahawa mereka benar-benar diutus kepada umat masing-masing.
Allah SWT turut berfirman:
﴿وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِى كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱجْتَنِبُوا۟ ٱلطَّٰغُوتَ﴾
Maksudnya: "Dan sesungguhnya Kami telah mengutus kepada setiap umat seorang rasul dengan menyeru: Sembahlah Allah dan jauhilah taghut." (Surah an-Nahl: 36)
Ayat ini menerangkan bahawa semua rasul membawa mesej yang sama dari sudut akidah, iaitu menyeru manusia supaya mentauhidkan Allah SWT dan meninggalkan segala bentuk syirik. Walaupun syariat mereka mungkin berbeza dalam beberapa hukum, asas dakwah mereka tetap sama.
Daripada ayat-ayat tersebut dapat difahami bahawa Allah SWT tidak mengkhususkan hidayah kepada satu bangsa sahaja. Sebaliknya, setiap umat menerima peluang untuk mengenal kebenaran melalui para rasul yang diutus kepada mereka.
Walaupun semua umat menerima rasul, al-Quran juga menunjukkan bahawa kebanyakan rasul sebelum Nabi Muhammad SAW diutus kepada kaum tertentu sahaja. Sebagai contoh, Nabi Nuh AS diutus kepada kaumnya sendiri.
Allah SWT berfirman:
﴿لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ﴾
Maksudnya: "Sesungguhnya Kami telah mengutus Nuh kepada kaumnya." (Surah Nuh: 1)
Perkataan ila qawmihi menunjukkan bahawa Nabi Nuh AS diutus kepada kaumnya sendiri.
Begitu juga Nabi Hud AS.
Allah SWT berfirman:
﴿وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا﴾
Maksudnya: "Dan kepada kaum 'Ad Kami utuskan saudara mereka Hud." (Surah al-A'raf: 65)
Ayat ini menunjukkan bahawa Nabi Hud AS diutus kepada kaum 'Ad secara khusus.
Demikian juga Nabi Salih AS.
Allah SWT berfirman:
﴿وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَٰلِحًا﴾
Maksudnya: "Dan kepada kaum Thamud Kami utuskan saudara mereka Salih." (Surah al-A'raf: 73)
Ayat ini menjelaskan bahawa Nabi Salih AS diutus kepada kaum Thamud.
Begitu juga Nabi Lut AS diutus kepada kaumnya yang melakukan perbuatan keji.
Allah SWT berfirman:
﴿وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ﴾
Maksudnya: "Dan (ingatlah) Lut ketika dia berkata kepada kaumnya." (Surah al-A'raf: 80)
Begitu juga Nabi Syuaib AS.
Allah SWT berfirman:
﴿وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا﴾
Maksudnya: "Dan kepada penduduk Madyan Kami utuskan saudara mereka Syuaib." (Surah al-A'raf: 85)
Kesemua ayat ini menunjukkan bahawa rasul-rasul tersebut mempunyai sasaran dakwah yang khusus kepada kaum masing-masing.
Begitu juga Nabi Musa AS yang diutus kepada Firaun dan Bani Israil.
Allah SWT berfirman:
﴿ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ﴾
Maksudnya: "Pergilah kepada Firaun, sesungguhnya dia telah melampaui batas." (Surah Taha: 24)
Selain berdakwah kepada Firaun, Nabi Musa AS juga memimpin Bani Israil melalui Taurat yang diturunkan kepadanya.
Nabi Isa AS juga diutus secara khusus kepada Bani Israil.
Allah SWT berfirman:
﴿وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ﴾
Maksudnya: "Dan sebagai seorang rasul kepada Bani Israil." (Surah Ali 'Imran: 49)
Ayat ini merupakan dalil yang sangat jelas bahawa Nabi Isa AS tidak diutus kepada seluruh manusia, tetapi kepada Bani Israil.
Perkara ini juga ditegaskan dalam hadis Rasulullah SAW.
Baginda bersabda:
"Setiap nabi sebelumku diutus kepada kaumnya secara khusus, sedangkan aku diutus kepada seluruh manusia." (Riwayat al-Bukhari dan Muslim)
Hadis ini menjadi asas yang membezakan antara kerasulan Nabi Muhammad SAW dengan para nabi sebelumnya.
Keistimewaan Rasulullah SAW ialah baginda diutus bukan kepada satu bangsa, satu negeri atau satu zaman sahaja, bahkan kepada seluruh manusia sehingga hari kiamat.
Allah SWT berfirman:
﴿قُلْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا﴾
Maksudnya: "Katakanlah: Wahai sekalian manusia, sesungguhnya aku ialah Rasul Allah kepada kamu semua." (Surah al-A'raf: 158)
Perkataan jami'an bermaksud "semua". Ini menunjukkan bahawa kerasulan Nabi Muhammad SAW merangkumi seluruh manusia tanpa mengira bangsa, bahasa, warna kulit atau negara.
Allah SWT juga berfirman:
﴿وَمَآ أَرْسَلْنَٰكَ إِلَّا كَآفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا﴾
Maksudnya: "Dan Kami tidak mengutus engkau melainkan kepada seluruh manusia sebagai pembawa khabar gembira dan pemberi peringatan." (Surah Saba': 28)
Ayat ini menunjukkan bahawa risalah Nabi Muhammad SAW bersifat sejagat atau universal.
Selain itu Allah SWT berfirman:
﴿تَبَارَكَ ٱلَّذِى نَزَّلَ ٱلْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِۦ لِيَكُونَ لِلْعَٰلَمِينَ نَذِيرًا﴾
Maksudnya: "Maha Suci Allah yang menurunkan al-Furqan kepada hamba-Nya agar dia menjadi pemberi peringatan kepada seluruh alam." (Surah al-Furqan: 1)
Perkataan al-'alamin menunjukkan keluasan dakwah Rasulullah SAW kepada seluruh manusia.
Keistimewaan ini juga berkaitan dengan kedudukan baginda sebagai nabi terakhir.
Allah SWT berfirman:
﴿وَلَٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّينَ﴾
Maksudnya: "Tetapi dia ialah Rasul Allah dan penutup segala nabi." (Surah al-Ahzab: 40)
Oleh kerana tiada lagi nabi selepas baginda, maka risalah baginda mestilah sesuai untuk seluruh manusia sehingga hari kiamat.
Di samping itu, Allah SWT menjelaskan bahawa Dia tidak menghukum sesuatu kaum sebelum mengutus rasul kepada mereka.
Firman Allah SWT:
﴿وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا﴾
Maksudnya: "Dan Kami tidak akan mengazab sebelum Kami mengutus seorang rasul." (Surah al-Isra': 15)
Ayat ini menunjukkan keadilan Allah SWT. Tiada seseorang diazab kerana kejahilan semata-mata sebelum sampai kepadanya risalah yang benar.
Al-Quran juga menerangkan bahawa nama para rasul yang disebut hanyalah sebahagian daripada keseluruhan rasul yang pernah diutus.
Allah SWT berfirman:
﴿وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنَٰهُمْ عَلَيْكَ مِن قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ﴾
Maksudnya: "Dan ada rasul-rasul yang telah Kami ceritakan kepadamu sebelum ini dan ada rasul-rasul yang tidak Kami ceritakan kepadamu." (Surah an-Nisa': 164)
Ayat ini menunjukkan bahawa terdapat ramai rasul yang tidak disebut nama mereka di dalam al-Quran. Hal ini selaras dengan firman Allah bahawa setiap umat menerima pemberi peringatan.
Keadaan ini juga menjelaskan bahawa sejarah manusia yang sangat panjang melibatkan ramai rasul yang diutus di pelbagai tempat dan zaman. Allah SWT hanya menceritakan sebahagian kisah mereka yang mengandungi pengajaran kepada umat Nabi Muhammad SAW.
Walaupun para rasul diutus kepada umat yang berbeza, mereka semua membawa agama yang sama dari sudut tauhid.
Allah SWT berfirman:
﴿شَرَعَ لَكُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِۦ نُوحًا وَٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِۦٓ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰٓ﴾
Maksudnya: "Dia telah mensyariatkan bagi kamu agama yang telah diwasiatkan-Nya kepada Nuh, dan yang Kami wahyukan kepadamu, serta yang Kami wasiatkan kepada Ibrahim, Musa dan Isa." (Surah asy-Syura: 13)
Ayat ini menunjukkan kesinambungan dakwah para rasul.
Hakikat bahawa para rasul terdahulu diutus kepada kaum tertentu juga menjelaskan mengapa syariat mereka tidak diwajibkan ke atas seluruh manusia selepas kedatangan Nabi Muhammad SAW. Syariat baginda menggantikan syariat-syariat sebelumnya dan menjadi syariat yang kekal sehingga hari kiamat.
Allah SWT berfirman:
﴿ٱلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ﴾
Maksudnya: "Pada hari ini Aku telah sempurnakan bagi kamu agama kamu." (Surah al-Ma'idah: 3)
Kesempurnaan agama ini menunjukkan bahawa risalah Nabi Muhammad SAW mencukupi untuk semua manusia tanpa memerlukan nabi atau kitab yang baru.
Kepercayaan bahawa Allah mengutus rasul kepada setiap umat juga menunjukkan keluasan rahmat-Nya. Allah tidak membezakan manusia berdasarkan bangsa atau keturunan. Setiap umat diberikan peluang untuk menerima petunjuk melalui utusan yang memahami bahasa, budaya dan keadaan mereka.
Firman Allah SWT:
﴿وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِۦ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ﴾
Maksudnya: "Dan Kami tidak mengutus seorang rasul melainkan dengan bahasa kaumnya supaya dia dapat menjelaskan kepada mereka." (Surah Ibrahim: 4)
Ayat ini menunjukkan hikmah Allah mengutus para rasul daripada kalangan kaum mereka sendiri agar dakwah dapat difahami dengan jelas.
Kesimpulannya, Allah SWT sememangnya mengutus kebanyakan para rasul kepada umat atau kaum tertentu, sebagaimana Nabi Nuh AS kepada kaumnya, Nabi Hud AS kepada kaum 'Ad, Nabi Salih AS kepada kaum Thamud, Nabi Syuaib AS kepada penduduk Madyan, Nabi Musa AS kepada Bani Israil dan Firaun, serta Nabi Isa AS kepada Bani Israil. Namun Allah SWT memberikan satu keistimewaan yang besar kepada Nabi Muhammad SAW dengan mengutus baginda sebagai rasul kepada seluruh manusia tanpa mengira bangsa, negara atau zaman. Hal ini ditegaskan oleh al-Quran dan hadis-hadis sahih. Di samping itu, al-Quran juga menjelaskan bahawa setiap umat pernah menerima utusan Allah dan bahawa Allah tidak mengazab sesuatu kaum sebelum sampai kepada mereka risalah yang benar. Semua rasul membawa dakwah tauhid yang sama, walaupun syariat mereka berbeza mengikut hikmah Allah. Setelah diutusnya Nabi Muhammad SAW sebagai penutup segala nabi, seluruh manusia diwajibkan mengikuti risalah baginda, beriman kepada al-Quran dan berpegang teguh kepada ajaran Islam sehingga hari kiamat. Inilah pendirian yang berdasarkan nas al-Quran dan al-Sunnah serta menjadi pegangan Ahl al-Sunnah wa al-Jamaah.
asa
