Adakah Semua Kitab Ilahi Yang Dibukukan Ini Masih Kekal Sepertimana Ketika Ia Diturunkan
edit / Perkataan Kitab / Adakah Semua Kitab Ilahi Yang Dibukukan Ini Masih Kekal Sepertimana Ketika Ia Diturunkan
Adakah Semua Kitab Ilahi Yang Dibukukan Ini Masih Kekal Sepertimana Ketika Ia Diturunkan
Keimanan kepada kitab-kitab Allah SWT merupakan salah satu daripada enam rukun iman yang wajib diyakini oleh setiap Muslim. Allah SWT telah menurunkan kitab-kitab-Nya sebagai petunjuk kepada para rasul dan umat manusia supaya mereka mengenal Allah, mentauhidkan-Nya serta menjalani kehidupan mengikut syariat yang benar. Antara kitab-kitab yang disebut secara jelas dalam al-Quran ialah Taurat yang diturunkan kepada Nabi Musa AS, Zabur kepada Nabi Daud AS, Injil kepada Nabi Isa AS dan al-Quran kepada Nabi Muhammad SAW. Di samping itu, al-Quran turut menyebut tentang suhuf Nabi Ibrahim AS dan Nabi Musa AS. Persoalan yang sering dibangkitkan ialah adakah semua kitab Ilahi yang dibukukan pada hari ini masih kekal sebagaimana ketika ia mula-mula diturunkan oleh Allah SWT, ataupun telah berlaku perubahan terhadap kandungannya. Jawapan kepada persoalan ini mestilah berdasarkan dalil al-Quran dan al-Sunnah, bukan semata-mata berdasarkan kajian sejarah atau andaian manusia.
Perkara pertama yang wajib diyakini ialah semua kitab yang diturunkan oleh Allah SWT pada asalnya adalah wahyu yang benar. Tiada satu pun daripada kitab-kitab tersebut mengandungi kesilapan, percanggahan atau penyelewengan ketika mula diturunkan. Semuanya datang daripada Allah Yang Maha Mengetahui lagi Maha Bijaksana. Oleh itu, setiap kitab yang diturunkan pada asalnya mengandungi petunjuk, cahaya dan kebenaran untuk umat pada zamannya.
Allah SWT berfirman:
﴿كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةً وَٰحِدَةً فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلْكِتَٰبَ بِٱلْحَقِّ﴾
Maksudnya: "Manusia itu dahulunya satu umat, lalu Allah mengutus para nabi sebagai pembawa khabar gembira dan pemberi peringatan serta menurunkan bersama mereka kitab dengan kebenaran." (Surah al-Baqarah: 213)
Ayat ini menjelaskan bahawa semua kitab yang diturunkan kepada para nabi adalah bil-haqq, iaitu dengan kebenaran. Ini bermaksud kandungan asal kitab-kitab tersebut bebas daripada sebarang kesalahan.
Walau bagaimanapun, Islam juga mengajar bahawa tidak semua kitab Ilahi kekal dalam bentuk asalnya sehingga hari ini. Al-Quran sendiri menerangkan bahawa sebahagian kitab terdahulu telah mengalami perubahan, penambahan, pengurangan, penyembunyian dan penyelewengan oleh tangan manusia. Oleh sebab itu, umat Islam tidak mengatakan bahawa semua kitab yang ada pada hari ini masih sama seperti ketika mula-mula diturunkan.
Kitab pertama yang disebut secara khusus ialah Taurat yang diturunkan kepada Nabi Musa AS.
Allah SWT berfirman:
﴿إِنَّآ أَنزَلْنَا ٱلتَّوْرَىٰةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ﴾
Maksudnya: "Sesungguhnya Kami telah menurunkan Taurat, padanya terdapat petunjuk dan cahaya." (Surah al-Ma'idah: 44)
Ayat ini menunjukkan bahawa Taurat yang asal merupakan kitab Allah yang benar. Namun dalam ayat-ayat lain, Allah SWT menjelaskan bahawa berlaku perubahan terhadap kitab tersebut selepas berlalu suatu tempoh.
Allah SWT berfirman:
﴿يُحَرِّفُونَ ٱلْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِۦ﴾
Maksudnya: "Mereka mengubah perkataan daripada tempat-tempatnya." (Surah al-Ma'idah: 13)
Perkataan yuharrifuna berasal daripada perkataan tahrif yang bermaksud mengubah atau memesongkan. Perubahan itu boleh berlaku melalui pertukaran lafaz, pengubahan makna, penambahan perkataan, pengurangan ayat atau pentafsiran yang menyimpang daripada maksud asal.
Allah SWT juga berfirman:
﴿فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ يَكْتُبُونَ ٱلْكِتَٰبَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَٰذَا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ﴾
Maksudnya: "Maka kecelakaan besarlah bagi orang-orang yang menulis kitab dengan tangan mereka sendiri kemudian mereka berkata: Ini daripada Allah." (Surah al-Baqarah: 79)
Ayat ini menunjukkan bahawa terdapat manusia yang menulis sesuatu menurut kehendak mereka sendiri, kemudian mendakwa bahawa tulisan itu berasal daripada Allah. Oleh sebab itu, umat Islam tidak boleh menyamakan keseluruhan kandungan kitab yang terdapat pada hari ini dengan wahyu asal yang diturunkan kepada Nabi Musa AS.
Begitu juga dengan Injil yang diturunkan kepada Nabi Isa AS.
Allah SWT berfirman:
﴿وَءَاتَيْنَٰهُ ٱلْإِنجِيلَ فِيهِ هُدًى وَنُورٌ﴾
Maksudnya: "Dan Kami telah memberikan kepadanya Injil yang padanya terdapat petunjuk dan cahaya." (Surah al-Ma'idah: 46)
Ayat ini menunjukkan bahawa Injil yang asal merupakan wahyu Allah. Namun Islam tidak mengajarkan bahawa naskhah Injil asal masih wujud sepenuhnya dalam bentuk yang ada sekarang. Al-Quran menerangkan bahawa terdapat sebahagian Ahli Kitab yang menyembunyikan kandungan wahyu.
Allah SWT berfirman:
﴿يَٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَٰبِ قَدْ جَآءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيرًا مِّمَّا كُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ ٱلْكِتَٰبِ﴾
Maksudnya: "Wahai Ahli Kitab, sesungguhnya telah datang kepada kamu Rasul Kami yang menerangkan kepada kamu banyak perkara yang kamu sembunyikan daripada kitab." (Surah al-Ma'idah: 15)
Ayat ini menjadi dalil bahawa sebahagian kandungan kitab terdahulu tidak lagi disampaikan sebagaimana asalnya.
Di samping perubahan melalui penyembunyian, terdapat juga perubahan melalui penafsiran yang salah.
Allah SWT berfirman:
﴿وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُۥنَ أَلْسِنَتَهُم بِٱلْكِتَٰبِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ ٱلْكِتَٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ ٱلْكِتَٰبِ﴾
Maksudnya: "Dan sesungguhnya dalam kalangan mereka ada segolongan yang memutarbelitkan lidah mereka ketika membaca kitab supaya kamu menyangkanya sebahagian daripada kitab, padahal ia bukan daripada kitab." (Surah Ali 'Imran: 78)
Ayat ini menunjukkan bahawa penyelewengan bukan sahaja berlaku pada tulisan, bahkan juga pada cara penyampaian dan pentafsiran.
Adapun mengenai Zabur yang diturunkan kepada Nabi Daud AS, Allah SWT berfirman:
﴿وَءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ زَبُورًا﴾
Maksudnya: "Dan Kami telah memberikan kepada Daud Kitab Zabur." (Surah al-Isra': 55)
Al-Quran tidak menerangkan secara terperinci sejarah pemeliharaan Zabur. Oleh itu, umat Islam hanya mengimani bahawa Zabur benar-benar diturunkan kepada Nabi Daud AS sebagai wahyu Allah, tetapi tidak mempunyai dalil bahawa naskhah asal Zabur masih kekal sehingga hari ini tanpa sebarang perubahan.
Begitu juga dengan suhuf Nabi Ibrahim AS dan Nabi Musa AS yang disebut dalam Surah al-A'la.
Allah SWT berfirman:
﴿إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ﴾
Maksudnya: "Sesungguhnya ini benar-benar terdapat dalam suhuf-suhuf yang terdahulu, iaitu suhuf Ibrahim dan Musa." (Surah al-A'la: 18–19)
Umat Islam beriman bahawa suhuf tersebut pernah diturunkan, tetapi tidak terdapat dalil yang menunjukkan naskhah asalnya masih berada di tangan manusia pada hari ini.
Berbeza dengan semua kitab terdahulu, al-Quran mempunyai kedudukan yang sangat istimewa. Allah SWT memberikan jaminan secara langsung bahawa al-Quran akan terus dipelihara sehingga hari kiamat.
Firman Allah SWT:
﴿إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا ٱلذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ﴾
Maksudnya: "Sesungguhnya Kamilah yang menurunkan al-Quran dan sesungguhnya Kami benar-benar memeliharanya." (Surah al-Hijr: 9)
Janji Allah ini menunjukkan bahawa al-Quran sahaja yang dijamin kekal sebagaimana ketika diturunkan kepada Rasulullah SAW.
Pemeliharaan al-Quran berlaku melalui pelbagai cara. Antaranya ialah hafazan para sahabat sejak zaman Rasulullah SAW, penulisan wahyu oleh para penulis wahyu, semakan bacaan bersama Malaikat Jibril setiap Ramadan, pengumpulan mushaf pada zaman Khalifah Abu Bakar RA dan penyatuan mushaf pada zaman Khalifah Uthman bin Affan RA.
Selain itu, jutaan umat Islam di seluruh dunia terus menghafaz al-Quran dari satu generasi ke satu generasi. Sistem hafazan secara mutawatir ini menjadikan al-Quran mustahil diubah tanpa diketahui oleh umat Islam.
Satu lagi bukti bahawa al-Quran kekal sebagaimana asal ialah firman Allah SWT:
﴿لَّا يَأْتِيهِ ٱلْبَٰطِلُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِۦ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ﴾
Maksudnya: "Tidak datang kepadanya kebatilan sama ada dari hadapannya ataupun dari belakangnya. Ia diturunkan daripada Tuhan Yang Maha Bijaksana lagi Maha Terpuji." (Surah Fussilat: 42)
Ayat ini menunjukkan bahawa al-Quran terpelihara daripada segala bentuk kebatilan, penyelewengan dan perubahan.
Islam juga mengajar bahawa al-Quran berfungsi sebagai muhaymin, iaitu pengawas, pembenar dan penilai terhadap kitab-kitab terdahulu.
Firman Allah SWT:
﴿وَأَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلْكِتَٰبَ بِٱلْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ ٱلْكِتَٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ﴾
Maksudnya: "Dan Kami telah menurunkan kepadamu Kitab (al-Quran) dengan kebenaran, membenarkan kitab-kitab sebelumnya dan menjadi pengawas terhadapnya." (Surah al-Ma'idah: 48)
Perkataan muhayminan 'alaihi menunjukkan bahawa al-Quran menjadi neraca untuk menilai segala dakwaan tentang kitab-kitab terdahulu. Jika sesuatu kandungan selaras dengan al-Quran, maka ia boleh diterima sebagai benar. Jika bercanggah dengan al-Quran, maka ia ditolak. Jika al-Quran dan hadis tidak menjelaskan tentang sesuatu perkara daripada kitab-kitab terdahulu, maka umat Islam tidak menetapkan benar atau salah secara pasti.
Rasulullah SAW juga memberikan panduan mengenai berita daripada Ahli Kitab.
Baginda bersabda:
"Janganlah kamu membenarkan Ahli Kitab dan jangan pula mendustakan mereka. Katakanlah: Kami beriman kepada Allah dan kepada apa yang diturunkan kepada kami." (Riwayat al-Bukhari)
Hadis ini menunjukkan sikap pertengahan Islam dalam berinteraksi dengan kitab-kitab terdahulu yang masih ada pada hari ini.
Keadaan ini juga menjelaskan mengapa umat Islam tidak menjadikan Taurat, Zabur atau Bible moden sebagai sumber hukum syariat. Sumber utama syariat Islam ialah al-Quran dan al-Sunnah yang sahih kerana kedua-duanya dipelihara oleh Allah SWT.
Keistimewaan al-Quran bukan sahaja pada pemeliharaannya, bahkan pada cara penyampaiannya. Al-Quran diriwayatkan secara mutawatir daripada Rasulullah SAW melalui ribuan sahabat, kemudian diteruskan oleh ribuan tabi'in dan generasi selepas mereka sehingga ke hari ini. Sistem sanad bacaan al-Quran masih wujud dan diamalkan di seluruh dunia Islam.
Sebaliknya, kitab-kitab terdahulu tidak mempunyai sistem pemeliharaan seperti ini. Oleh sebab itu, berlaku pelbagai versi, manuskrip dan perbezaan kandungan dalam naskhah-naskhah yang ada.
Hakikat bahawa kitab-kitab terdahulu mengalami perubahan bukanlah bermaksud seluruh kandungannya salah. Islam mengakui bahawa masih terdapat sebahagian kebenaran yang berbaki kerana asal usulnya ialah wahyu Allah. Namun kebenaran itu telah bercampur dengan penambahan, pengurangan dan tafsiran manusia. Oleh itu, seseorang Muslim tidak boleh menjadikan kitab-kitab tersebut sebagai sandaran utama dalam akidah dan syariat.
Keimanan kepada kitab-kitab Allah menuntut seorang Muslim menerima semua kitab yang benar-benar diturunkan kepada para rasul, tetapi pada masa yang sama meyakini bahawa hanya al-Quran yang kekal asli tanpa sebarang perubahan. Inilah pegangan yang diajarkan oleh al-Quran dan al-Sunnah.
Kesimpulannya, tidak semua kitab Ilahi yang dibukukan pada hari ini masih kekal sebagaimana ketika ia diturunkan. Taurat, Zabur dan Injil yang asal merupakan wahyu Allah SWT yang benar dan suci, namun al-Quran menjelaskan bahawa kitab-kitab terdahulu telah mengalami pelbagai bentuk penyelewengan seperti perubahan lafaz, penyembunyian hukum, penambahan tulisan serta pentafsiran yang menyimpang. Suhuf Nabi Ibrahim AS dan Nabi Musa AS pula tidak diketahui lagi kewujudan naskhah asalnya. Sebaliknya, al-Quran sahaja yang dijamin oleh Allah SWT kekal terpelihara daripada sebarang perubahan sehingga hari kiamat. Janji Allah dalam Surah al-Hijr ayat 9 telah terbukti melalui hafazan berjuta-juta umat Islam, penulisan mushaf secara mutawatir dan kesinambungan sanad bacaan al-Quran sepanjang sejarah. Oleh itu, setiap Muslim wajib beriman kepada semua kitab yang diturunkan oleh Allah pada asalnya, namun hanya menjadikan al-Quran sebagai sumber petunjuk yang muktamad, terpelihara, sempurna dan berautoriti dalam menentukan akidah, ibadah, akhlak serta seluruh syariat Islam hingga ke akhir zaman.
asa
Comments
Post a Comment