Dalil Nabi Muhammad Tertulis Dalam Kitab Samawi Terdahulu
edit / Perkataan Tertulis / Dalil Nabi Muhammad Tertulis Dalam Kitab Samawi Terdahulu
Dalil Nabi Muhammad Tertulis Dalam Kitab Samawi Terdahulu
Salah satu bukti yang menunjukkan kebenaran kerasulan Nabi Muhammad SAW ialah kenyataan bahawa berita mengenai kemunculan Baginda telah disebut dan ditulis dalam kitab-kitab samawi yang diturunkan sebelum al-Quran.
Perkara ini bukan sekadar dakwaan sejarah, bahkan merupakan hakikat yang ditegaskan sendiri oleh Allah SWT di dalam al-Quran. Oleh itu, apabila membincangkan dalil bahawa Nabi Muhammad SAW telah tertulis dalam kitab-kitab samawi terdahulu, sumber utama yang menjadi sandaran ialah al-Quran dan hadis-hadis sahih, kemudian disokong oleh pengakuan sebahagian Ahli Kitab yang jujur serta kajian terhadap baki-baki teks kitab terdahulu yang masih wujud.
Kepercayaan ini merupakan sebahagian daripada keyakinan umat Islam bahawa seluruh para nabi membawa risalah yang sama, iaitu menyeru manusia kepada tauhid, dan bahawa Nabi Muhammad SAW ialah nabi terakhir yang telah dijanjikan oleh Allah SWT sejak zaman para nabi terdahulu.
Dalil yang paling jelas ialah firman Allah SWT dalam Surah al-A‘raf ayat 157 Surah Al-A'raf Ayat 157 (7:157) Image / edit:
ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِىَّ ٱلْأُمِّىَّ ٱلَّذِى يَجِدُونَهُۥ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَىٰهُمْ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ ٱلْخَبَٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَٱلْأَغْلَٰلَ ٱلَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْۚ ... (Al-A'raf:157). (Image).
"Iaitu orang-orang yang mengikut Rasul, Nabi yang ummi, yang mereka dapati tertulis di sisi mereka di dalam Taurat dan Injil; Baginda menyuruh mereka melakukan yang makruf, melarang mereka daripada yang mungkar, menghalalkan bagi mereka segala yang baik, mengharamkan bagi mereka segala yang buruk, serta membebaskan mereka daripada beban-beban dan belenggu yang ada pada mereka."
Ayat ini merupakan dalil yang sangat tegas bahawa Nabi Muhammad SAW telah disebut di dalam Taurat dan Injil. Allah SWT sendiri menggunakan lafaz bahawa mereka "mendapati Baginda tertulis di sisi mereka dalam Taurat dan Injil." Perkataan "tertulis" menunjukkan bahawa berita mengenai Rasulullah SAW bukan sekadar cerita lisan, bahkan terdapat dalam wahyu yang diturunkan kepada Nabi Musa AS dan Nabi Isa AS sebelum berlakunya penyelewengan terhadap sebahagian kandungannya.
Ayat ini juga menerangkan beberapa sifat Nabi Muhammad SAW yang telah disebut dalam kitab-kitab terdahulu. Antaranya ialah Baginda seorang nabi yang ummi, menyeru kepada kebaikan, melarang kemungkaran, menghalalkan perkara yang baik, mengharamkan perkara yang buruk serta membebaskan manusia daripada beban syariat yang berat yang dikenakan kepada umat-umat terdahulu. Semua ciri ini menjadi tanda yang memudahkan Ahli Kitab mengenali Rasulullah SAW apabila Baginda diutuskan.
Dalil kedua ialah firman Allah SWT dalam Surah al-Baqarah ayat 146 Surah Al-Baqarah Ayat 146 (2:146) Image / edit:
ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَٰهُمُ ٱلْكِتَٰبَ يَعْرِفُونَهُۥ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَآءَهُمْۖ وَإِنَّ فَرِيقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ ٱلْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (Al-Baqarah:146). (Image).
"Orang-orang yang Kami berikan Kitab mengenalinya sebagaimana mereka mengenali anak-anak mereka sendiri. Dan sesungguhnya sebahagian daripada mereka benar-benar menyembunyikan kebenaran, sedangkan mereka mengetahuinya."
Ayat ini menunjukkan bahawa sebahagian Ahli Kitab mengenali Nabi Muhammad SAW dengan sangat jelas. Perumpamaan "mengenali anak-anak mereka sendiri" menggambarkan keyakinan yang tidak bercampur dengan keraguan. Mereka mengetahui tanda-tanda Nabi Muhammad SAW melalui kitab-kitab yang mereka pelajari. Namun sebahagian mereka tetap menyembunyikan hakikat tersebut kerana kepentingan dunia, kedudukan dan sifat dengki.
Dalil ini juga membuktikan bahawa penolakan terhadap Nabi Muhammad SAW bukan berpunca daripada kekurangan bukti, tetapi berpunca daripada sikap hati yang enggan menerima kebenaran. Allah SWT menjelaskan bahawa mereka mengetahui hakikat tersebut, namun memilih untuk menyembunyikannya daripada masyarakat.
Dalil ketiga ialah firman Allah SWT dalam Surah Ali 'Imran ayat 81 Surah Ali Imran Ayat 81 (3:81) Image / edit:
وَإِذْ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ لَمَآ ءَاتَيْتُكُم مِّن كِتَٰبٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَآءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ ... (Ali Imran:81). (Image).
"Dan ketika Allah mengambil perjanjian daripada para nabi: Apa sahaja yang Aku berikan kepada kamu berupa kitab dan hikmah, kemudian datang kepada kamu seorang rasul yang membenarkan apa yang ada pada kamu, hendaklah kamu beriman kepadanya dan menolongnya."
Ayat ini menunjukkan bahawa Allah SWT telah mengambil perjanjian daripada seluruh para nabi supaya beriman kepada Nabi Muhammad SAW sekiranya mereka sempat bertemu dengan Baginda. Mereka juga diperintahkan supaya menyampaikan berita tersebut kepada umat masing-masing. Hal ini membuktikan bahawa berita mengenai Rasulullah SAW bukan sahaja diketahui oleh para nabi, bahkan menjadi sebahagian daripada amanah yang mereka sampaikan kepada umat mereka.
Perjanjian ini menunjukkan kedudukan istimewa Nabi Muhammad SAW sebagai penutup para nabi. Walaupun Baginda datang selepas mereka, Allah SWT telah mengikat seluruh para nabi dengan janji untuk membenarkan dan menyokong Baginda. Ini menunjukkan bahawa seluruh sejarah kenabian bergerak menuju kepada penyempurnaan risalah melalui Nabi Muhammad SAW.
Dalil keempat ialah firman Allah SWT dalam Surah as-Saff ayat 6 Surah As-Saf Ayat 6 (61:6) Image / edit:
وَإِذْ قَالَ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ يَٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ إِنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُم مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ ٱلتَّوْرَىٰةِ وَمُبَشِّرَۢا بِرَسُولٍ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِى ٱسْمُهُۥٓ أَحْمَدُۖ ... (As-Saf:6). (Image).
"Dan ketika Isa putera Maryam berkata: Wahai Bani Israel, sesungguhnya aku ialah utusan Allah kepada kamu, membenarkan Taurat yang datang sebelumku dan memberikan khabar gembira dengan seorang rasul yang akan datang selepasku, yang namanya Ahmad."
Ayat ini merupakan dalil yang sangat jelas bahawa Nabi Isa AS sendiri telah menyampaikan berita mengenai kedatangan Nabi Muhammad SAW. Allah SWT menyebut nama Ahmad, iaitu salah satu nama Rasulullah SAW. Para ulama menjelaskan bahawa "Muhammad" dan "Ahmad" berasal daripada akar kata yang sama, iaitu yang banyak dipuji.
Berita yang disampaikan oleh Nabi Isa AS membuktikan bahawa umat Nasrani yang berpegang kepada Injil yang asal sepatutnya menerima Nabi Muhammad SAW apabila Baginda diutuskan. Oleh sebab itu, sesiapa yang benar-benar mengikuti Nabi Isa AS sepatutnya menerima kerasulan Nabi Muhammad SAW kerana itulah yang diajarkan oleh Nabi Isa sendiri.
Dalil kelima ialah firman Allah SWT dalam Surah al-Baqarah ayat 89 Surah Al-Baqarah Ayat 89 (2:89) Image / edit:
وَلَمَّا جَآءَهُمْ كِتَٰبٌ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ وَكَانُوا۟ مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُوا۟ كَفَرُوا۟ بِهِۦۚ ... (Al-Baqarah:89). (Image).
"Dan apabila datang kepada mereka sebuah kitab daripada Allah yang membenarkan apa yang ada pada mereka, padahal sebelum itu mereka selalu memohon kemenangan terhadap orang-orang kafir, maka setelah datang kepada mereka apa yang mereka kenal, mereka mengingkarinya."
Ayat ini menerangkan bahawa orang-orang Yahudi sebelum kedatangan Nabi Muhammad SAW sering berdoa agar Allah mengutuskan nabi terakhir supaya mereka memperoleh kemenangan terhadap musuh-musuh mereka. Ini menunjukkan bahawa mereka memang mengetahui berita mengenai kedatangan nabi tersebut melalui kitab mereka. Namun apabila nabi yang dijanjikan itu benar-benar muncul, mereka enggan beriman kerana Baginda bukan daripada keturunan yang mereka harapkan.
Dalil keenam ialah firman Allah SWT dalam Surah al-Fath ayat 29 Surah Al-Fath Ayat 29 (48:29) Image / edit:
مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ ٱللَّهِۚ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥٓ أَشِدَّآءُ عَلَى ٱلْكُفَّارِ رُحَمَآءُ بَيْنَهُمْۖ تَرَىٰهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًاۖ سِيمَاهُمْ فِى وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ ٱلسُّجُودِۚ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِۚ وَمَثَلُهُمْ فِى ٱلْإِنجِيلِ ... (Al-Fath:29). (Image).
"Muhammad ialah utusan Allah. Dan orang-orang yang bersama-sama dengannya bersikap tegas terhadap orang-orang kafir dan berkasih sayang sesama mereka. Engkau melihat mereka rukuk dan sujud mencari kurnia Allah dan keredaan-Nya. Tanda-tanda mereka terdapat pada wajah mereka daripada kesan sujud. Demikianlah sifat mereka dalam Taurat, dan sifat mereka dalam Injil..."
Ayat ini bukan sahaja menyebut Nabi Muhammad SAW, bahkan turut menerangkan bahawa sifat para sahabat Baginda juga telah disebut dalam Taurat dan Injil. Hal ini menunjukkan bahawa kitab-kitab terdahulu bukan sahaja mengandungi berita mengenai Rasulullah SAW, malah turut memberikan gambaran mengenai umat yang akan mengikuti Baginda.
Selain dalil daripada al-Quran, terdapat juga hadis-hadis sahih yang menunjukkan bahawa Ahli Kitab mengetahui kedatangan Rasulullah SAW. Antara tokoh yang terkenal ialah Abdullah bin Salam RA, seorang pendeta Yahudi yang memeluk Islam. Setelah bertemu Nabi Muhammad SAW, beliau mengenali bahawa Baginda ialah nabi yang telah disebut dalam Taurat. Pengislamannya menjadi bukti bahawa berita mengenai Rasulullah SAW memang terdapat dalam kitab yang dipelajarinya.
Begitu juga kisah Salman al-Farisi RA. Beliau berpindah dari seorang guru kepada guru yang lain dalam pencarian agama yang benar. Guru terakhirnya memberitahu bahawa zaman kemunculan nabi terakhir sudah hampir tiba dan menyebut beberapa tanda mengenainya. Apabila Salman bertemu Nabi Muhammad SAW, beliau mendapati semua tanda tersebut benar-benar terdapat pada Baginda lalu memeluk Islam.
Dalam sirah Nabi SAW juga terdapat kisah rahib Bahira yang dikatakan mengenali tanda-tanda kenabian pada diri Nabi Muhammad SAW ketika Baginda masih muda. Walaupun terdapat perbincangan dalam kalangan ulama mengenai perincian riwayat tersebut, kisah ini sering disebut sebagai antara petunjuk bahawa sebahagian ahli agama terdahulu mengetahui tanda-tanda nabi terakhir berdasarkan kitab yang mereka pelajari.
Dari sudut sejarah, orang-orang Yahudi yang tinggal di Madinah juga sering memberitahu penduduk Arab bahawa akan muncul seorang nabi pada akhir zaman. Mereka berharap dapat menjadi pengikut nabi tersebut dan memperoleh kemenangan ke atas musuh-musuh mereka. Namun apabila nabi yang dijanjikan itu datang daripada keturunan Nabi Ismail AS, ramai dalam kalangan mereka menolaknya walaupun mengetahui kebenaran tersebut.
Perkara ini menunjukkan bahawa dalil mengenai Nabi Muhammad SAW dalam kitab-kitab terdahulu bukan sahaja berbentuk teks wahyu, tetapi turut disokong oleh pengetahuan sejarah yang dimiliki oleh sebahagian Ahli Kitab sendiri. Mereka hidup dalam penantian terhadap kemunculan nabi terakhir kerana berita tersebut telah diwarisi daripada kitab dan ajaran para nabi terdahulu.
Para ulama Islam juga menjelaskan bahawa walaupun Taurat dan Injil yang asal telah mengalami penyelewengan, Allah SWT tetap memelihara sebahagian petunjuk yang menjadi hujah terhadap Ahli Kitab. Namun asas akidah umat Islam tidak dibina di atas manuskrip moden Taurat atau Injil. Sebaliknya, asasnya ialah penegasan al-Quran bahawa berita mengenai Nabi Muhammad SAW memang terdapat dalam kitab-kitab tersebut sebelum berlaku perubahan.
Atas sebab itu, para ulama tidak menjadikan petikan daripada Taurat atau Injil moden sebagai dalil utama. Sebaliknya, mereka menggunakan al-Quran sebagai sumber yang paling sahih. Sekiranya terdapat petikan dalam kitab-kitab semasa yang selari dengan al-Quran, ia hanya dianggap sebagai sokongan sejarah dan bukan asas kepada akidah.
Hikmah Allah SWT memberitakan kemunculan Nabi Muhammad SAW dalam kitab-kitab terdahulu sangat besar. Antaranya ialah supaya manusia mengetahui bahawa seluruh para nabi datang daripada Tuhan yang sama, membawa akidah yang sama dan saling membenarkan antara satu sama lain. Kemunculan Nabi Muhammad SAW bukanlah satu kejutan yang tidak pernah diberitakan, bahkan merupakan penutup kepada seluruh rangkaian kenabian yang telah dirancang oleh Allah SWT sejak sekian lama.
Penyebutan Nabi Muhammad SAW dalam kitab-kitab terdahulu juga menjadi bukti bahawa al-Quran bukan ciptaan manusia. Rasulullah SAW ialah seorang nabi yang ummi dan tidak pernah mempelajari Taurat atau Injil daripada para pendeta. Namun al-Quran mendedahkan hakikat yang hanya diketahui melalui wahyu Allah, iaitu bahawa berita mengenai Baginda telah tertulis dalam kitab-kitab samawi terdahulu.
Kesimpulannya, dalil bahawa Nabi Muhammad SAW telah tertulis dalam kitab-kitab samawi terdahulu sangat kukuh menurut al-Quran dan sunnah.
Antara dalil utama ialah Surah al-A‘raf ayat 157 yang menegaskan bahawa sifat Baginda terdapat dalam Taurat dan Injil, Surah al-Baqarah ayat 146 yang menyatakan bahawa Ahli Kitab mengenali Baginda sebagaimana mereka mengenali anak-anak mereka sendiri, Surah Ali 'Imran ayat 81 mengenai perjanjian Allah dengan para nabi, Surah as-Saff ayat 6 yang menyebut berita Nabi Isa AS tentang Ahmad, Surah al-Baqarah ayat 89 mengenai penantian Ahli Kitab terhadap nabi terakhir, dan Surah al-Fath ayat 29 yang menerangkan bahawa sifat Rasulullah SAW serta para sahabat turut disebut dalam Taurat dan Injil.
Kesemua dalil ini membuktikan bahawa kemunculan Nabi Muhammad SAW telah diumumkan oleh Allah SWT sejak zaman para nabi terdahulu lagi, sekali gus mengukuhkan keimanan bahawa Baginda ialah rasul yang dijanjikan, penutup sekalian nabi dan utusan Allah kepada seluruh umat manusia hingga hari kiamat.
asa
Comments
Post a Comment