Dalil Orang Menangis Apabila Mendengar Bacaan Al-Quran
edit / Perkataan Menangis / Dalil Orang Menangis Apabila Mendengar Bacaan Al-Quran
Dalil Orang Menangis Apabila Mendengar Bacaan Al-Quran
Tangisan ketika mendengar bacaan al-Quran merupakan salah satu tanda yang disebut oleh Allah SWT di dalam al-Quran sebagai kesan daripada kelembutan hati, kekuatan iman dan penghayatan terhadap kalam-Nya. Al-Quran bukan sekadar susunan perkataan yang indah, bahkan ia adalah wahyu Allah SWT yang mengandungi petunjuk, peringatan, ancaman, khabar gembira, kisah para nabi, hukum-hakam serta penjelasan mengenai hari akhirat. Apabila ayat-ayat Allah dibacakan kepada hati yang bersih dan ikhlas, ia mampu menggegarkan jiwa sehingga seseorang merasa takut kepada Allah, menginsafi dosa-dosanya, mengharapkan rahmat-Nya dan akhirnya mengalirkan air mata. Oleh sebab itu, tangisan ketika mendengar al-Quran bukanlah suatu kelemahan, bahkan ia boleh menjadi salah satu tanda bahawa hati masih hidup dan mampu menerima nasihat daripada Allah SWT.
Islam tidak menganggap tangisan sebagai ukuran mutlak kepada keimanan seseorang. Ada orang yang sangat khusyuk tetapi tidak mudah menangis, manakala ada yang mudah menitiskan air mata kerana sifat semula jadinya. Namun demikian, apabila tangisan itu lahir kerana mendengar bacaan al-Quran, kerana takut kepada Allah, kerana mengharapkan keampunan-Nya atau kerana menginsafi dosa, maka ia termasuk dalam amalan yang terpuji. Al-Quran sendiri memuji orang-orang yang menangis apabila mendengar ayat-ayat Allah, kerana tangisan tersebut lahir daripada hati yang mengenali kebesaran Tuhan.
Dalil pertama yang paling jelas ialah firman Allah SWT dalam Surah al-Isra' ayat 107 hingga 109:
"Katakanlah: Berimanlah kamu kepadanya atau jangan beriman. Sesungguhnya orang-orang yang telah diberi ilmu sebelumnya, apabila al-Quran dibacakan kepada mereka, mereka segera tunduk bersujud dengan wajah mereka. Mereka berkata: Maha Suci Tuhan kami, sesungguhnya janji Tuhan kami pasti terlaksana. Dan mereka tersungkur dengan wajah mereka sambil menangis, dan al-Quran itu menambah kekhusyukan mereka."
Perkataan "menambah kekhusyukan mereka" menunjukkan bahawa al-Quran bukan sekadar menyebabkan mereka menangis, bahkan menjadikan mereka lebih tunduk, lebih takut dan lebih dekat kepada Allah SWT. Ini membuktikan bahawa tangisan yang dipuji oleh Allah ialah tangisan yang melahirkan perubahan dalam hati dan amal.
Dalil kedua ialah firman Allah SWT dalam Surah al-Ma'idah ayat 83:
"Dan apabila mereka mendengar apa yang diturunkan kepada Rasul, engkau melihat mata mereka mencucurkan air mata kerana kebenaran yang mereka kenali. Mereka berkata: Wahai Tuhan kami! Kami telah beriman, maka tuliskanlah kami bersama orang-orang yang menjadi saksi."
Walaupun ayat ini secara khusus merujuk kepada sebahagian Ahli Kitab yang menerima Islam, ia juga menjadi dalil umum bahawa mendengar bacaan al-Quran boleh menyebabkan seseorang menangis apabila hatinya mengenali kebenaran. Allah SWT menggambarkan mata mereka "mencucurkan air mata" kerana mereka memahami bahawa al-Quran ialah wahyu yang datang daripada Tuhan yang sama yang menurunkan kitab-kitab terdahulu.
Ayat ini juga menunjukkan bahawa tangisan mereka disertai dengan pengakuan iman. Mereka tidak berhenti pada perasaan semata-mata, tetapi terus menerima Islam dan memohon agar Allah memasukkan mereka dalam kalangan orang-orang yang bersaksi terhadap kebenaran.
Dalil ketiga ialah firman Allah SWT dalam Surah Maryam ayat 58:
"Mereka itulah orang-orang yang telah diberi nikmat oleh Allah daripada kalangan para nabi daripada keturunan Adam, daripada orang-orang yang Kami bawa bersama Nuh, daripada keturunan Ibrahim dan Israel, dan daripada orang-orang yang Kami beri petunjuk serta Kami pilih. Apabila dibacakan kepada mereka ayat-ayat Tuhan Yang Maha Pengasih, mereka tersungkur bersujud dan menangis."
Ayat ini menunjukkan bahawa tangisan ketika mendengar wahyu merupakan sifat para nabi dan hamba-hamba pilihan Allah. Mereka bukan sahaja bersujud, bahkan turut menangis kerana rasa takut, cinta dan pengagungan kepada Allah SWT.
Tangisan para nabi menjadi bukti bahawa semakin tinggi ilmu seseorang mengenai Allah, semakin besar rasa takut dan pengharapannya kepada Allah. Mereka memahami kandungan wahyu dengan mendalam sehingga hati mereka tidak mampu menahan rasa khusyuk apabila mendengar ayat-ayat Allah.
Dalil keempat ialah firman Allah SWT dalam Surah az-Zumar ayat 23:
"Allah telah menurunkan sebaik-baik perkataan, iaitu al-Quran yang serupa ayat-ayatnya lagi berulang-ulang. Gementar kerananya kulit orang-orang yang takut kepada Tuhan mereka, kemudian kulit dan hati mereka menjadi tenang ketika mengingati Allah."
Walaupun ayat ini tidak menyebut tangisan secara langsung, ia menerangkan kesan al-Quran terhadap orang yang bertakwa. Bacaan al-Quran menyebabkan kulit mereka menggigil kerana rasa takut kepada Allah, kemudian hati mereka menjadi tenang apabila mengingati-Nya. Tangisan sering menjadi sebahagian daripada kesan rasa takut dan kekhusyukan yang disebut dalam ayat ini.
Ayat tersebut juga menunjukkan bahawa al-Quran mempengaruhi seluruh diri seseorang, bukan sekadar fikirannya. Hati, jiwa, kulit dan seluruh perasaannya bertindak balas terhadap kalam Allah. Ini membuktikan bahawa al-Quran mempunyai kesan rohani yang sangat mendalam kepada orang yang beriman.
Dalil kelima ialah firman Allah SWT dalam Surah al-Anfal ayat 2:
"Sesungguhnya orang-orang yang beriman itu ialah mereka yang apabila disebut nama Allah, gementarlah hati mereka, dan apabila dibacakan kepada mereka ayat-ayat-Nya, bertambah iman mereka, dan kepada Tuhan mereka sahajalah mereka bertawakal."
Ayat ini menerangkan bahawa bacaan al-Quran menambah keimanan orang-orang Mukmin. Salah satu tanda pertambahan iman ialah hati menjadi lembut, mudah menerima nasihat dan kadangkala mengalirkan air mata kerana rasa takut kepada Allah.
Selain al-Quran, hadis-hadis sahih juga menunjukkan bahawa Rasulullah SAW sendiri menangis ketika mendengar bacaan al-Quran.
Dalam hadis sahih yang diriwayatkan oleh Abdullah bin Mas'ud RA, Rasulullah SAW bersabda:
"Bacakanlah al-Quran kepadaku."
Abdullah bin Mas'ud berkata bahawa beliau membaca Surah an-Nisa' sehingga sampai kepada ayat:
"Maka bagaimanakah keadaan mereka apabila Kami datangkan seorang saksi daripada setiap umat, dan Kami datangkan engkau (wahai Muhammad) sebagai saksi terhadap mereka semua?" (Surah an-Nisa': 41)
Apabila sampai kepada ayat tersebut, Rasulullah SAW bersabda:
"Cukuplah."
Abdullah bin Mas'ud memandang Baginda lalu melihat kedua-dua mata Baginda dipenuhi air mata. Hadis ini diriwayatkan oleh al-Bukhari dan Muslim.
Tangisan Rasulullah SAW ketika mendengar ayat tersebut menunjukkan betapa mendalamnya penghayatan Baginda terhadap tanggungjawab sebagai saksi ke atas umat manusia pada Hari Kiamat. Walaupun Baginda merupakan manusia yang paling bertakwa, Baginda tetap menangis apabila mendengar ayat-ayat Allah.
Hadis ini juga menjadi dalil bahawa seseorang boleh menangis walaupun hanya mendengar bacaan al-Quran daripada orang lain. Rasulullah SAW sendiri meminta para sahabat membacakan al-Quran kepada Baginda walaupun al-Quran diturunkan kepada Baginda. Ini menunjukkan bahawa mendengar bacaan al-Quran mempunyai kesan yang sangat besar terhadap hati.
Dalam hadis lain, Rasulullah SAW bersabda bahawa terdapat tujuh golongan yang akan mendapat naungan Allah pada hari yang tiada naungan selain naungan-Nya, antaranya:
"...seorang yang mengingati Allah ketika bersendirian lalu kedua-dua matanya mengalirkan air mata."
Hadith yang tuan sebutkan adalah sebahagian daripada riwayat sahih tentang tujuh golongan yang mendapat naungan Allah pada hari kiamat, ketika tiada naungan lain selain naungan-Nya.
📖 Lafaz Hadith
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ: «سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللَّهُ تَعَالَى فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ: إِمَامٌ عَدْلٌ، وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ اللَّهِ، وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مُعَلَّقٌ فِي المَسَاجِدِ، وَرَجُلاَنِ تَحَابَّا فِي اللَّهِ، اجْتَمَعَا عَلَيْهِ وَتَفَرَّقَا عَلَيْهِ، وَرَجُلٌ دَعَتْهُ امْرَأَةٌ ذَاتُ مَنْصِبٍ وَجَمَالٍ فَقَالَ: إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ، وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخْفَاهَا حَتَّى لاَ تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ، وَرَجُلٌ ذَكَرَ اللَّهَ خَالِيًا، فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ»
[Ṣaḥīḥ al-Bukhārī: 1423, Ṣaḥīḥ Muslim: 1031]
Rasulullah ﷺ bersabda: “Tujuh golongan yang Allah akan menaungi mereka di bawah naungan-Nya pada hari tiada naungan selain naungan-Nya…” Antaranya: “…seorang yang mengingati Allah ketika bersendirian lalu kedua-dua matanya mengalirkan air mata.” (Riwayat al-Bukhari dan Muslim)
🌿 Maksud Hadith
Tangisan kerana Allah: Air mata yang keluar kerana takut, cinta, atau rindu kepada Allah adalah tanda keikhlasan hati.
Keikhlasan dalam ibadah: Amalan yang dilakukan dalam kesunyian lebih menunjukkan kejujuran hati berbanding di hadapan orang ramai.
Naungan Allah: Perlindungan daripada kepanasan dan kesusahan padang mahsyar, satu nikmat besar yang hanya diberikan kepada hamba-hamba pilihan.
📌 Golongan Lain dalam Hadith
Selain orang yang menangis kerana Allah, enam golongan lain ialah:
Pemimpin adil
Pemuda yang membesar dalam ibadah
Hati terpaut dengan masjid
Dua orang yang berkasih kerana Allah
Lelaki yang diajak berzina lalu menolak kerana takut Allah
Orang yang bersedekah secara sembunyi
🌸 Kesimpulan: Tangisan kerana mengingati Allah adalah tanda hati yang hidup dan ikhlas. Ia menjadi sebab seseorang mendapat naungan Allah di padang mahsyar, satu kedudukan yang sangat mulia.
Walaupun hadis ini tidak menyebut bacaan al-Quran secara khusus, ia menunjukkan bahawa tangisan kerana mengingati Allah merupakan amalan yang sangat mulia. Mendengar al-Quran termasuk antara sebab yang paling kuat yang mendorong seseorang mengingati Allah dan menangis kerana-Nya.
Para sahabat Rasulullah SAW juga terkenal dengan tangisan mereka ketika membaca atau mendengar al-Quran. Abu Bakar as-Siddiq RA sering menangis ketika menjadi imam sehingga suaranya tersekat-sekat. Umar bin al-Khattab RA pernah jatuh sakit beberapa hari selepas membaca ayat-ayat tertentu kerana terlalu kuat kesannya terhadap hati beliau. Uthman bin Affan RA, Ali bin Abi Talib RA dan ramai lagi sahabat turut dikenali sebagai orang yang mudah menangis apabila membaca ayat-ayat Allah.
Keadaan ini menunjukkan bahawa tangisan ketika mendengar al-Quran bukanlah sesuatu yang asing dalam kehidupan generasi terbaik umat Islam. Mereka memahami makna ayat-ayat Allah, menghayatinya dengan sepenuh hati dan menjadikannya panduan hidup. Oleh sebab itu, bacaan al-Quran sentiasa meninggalkan kesan yang mendalam kepada jiwa mereka.
Walau bagaimanapun, Islam juga mengajar agar seseorang tidak berpura-pura menangis untuk dipuji manusia. Tangisan yang diterima oleh Allah ialah tangisan yang lahir secara ikhlas daripada hati yang benar-benar tersentuh dengan kebesaran-Nya. Adapun menangis kerana ingin dilihat sebagai orang yang soleh termasuk dalam bentuk riya' yang boleh merosakkan pahala amal.
Para ulama menjelaskan bahawa tidak menangis ketika mendengar al-Quran bukan bererti seseorang itu tidak beriman. Ada manusia yang sifat semula jadinya sukar mengalirkan air mata, tetapi hatinya tetap penuh dengan kekhusyukan. Yang menjadi ukuran ialah keadaan hati, bukan semata-mata air mata. Namun jika hati menjadi keras sehingga langsung tidak terkesan dengan ayat-ayat Allah, maka seseorang hendaklah bermuhasabah dan berusaha melembutkan hatinya melalui taubat, zikir dan tadabbur al-Quran.
Tadabbur merupakan kunci utama yang menyebabkan seseorang mudah tersentuh apabila mendengar al-Quran. Orang yang memahami makna ayat tentang syurga akan merasakan harapan yang besar terhadap rahmat Allah. Orang yang memahami ayat tentang neraka akan merasakan ketakutan terhadap azab-Nya. Orang yang memahami kisah para nabi akan mengambil pengajaran daripada kesabaran dan perjuangan mereka. Semua ini boleh melahirkan tangisan yang ikhlas.
Sebaliknya, seseorang yang hanya mendengar al-Quran sebagai alunan suara tanpa memahami maknanya mungkin tidak merasai kesan yang sama. Oleh sebab itu, para ulama sentiasa menggalakkan umat Islam mempelajari tafsir al-Quran agar bacaan tersebut benar-benar memberi kesan kepada hati dan kehidupan.
Tangisan kerana al-Quran juga menunjukkan bahawa hati masih hidup. Hati yang hidup akan mudah menerima nasihat, mudah mengakui kesalahan dan mudah kembali kepada Allah. Sebaliknya, hati yang keras tidak terkesan walaupun mendengar ayat-ayat yang paling hebat mengenai syurga, neraka, kematian dan hari kebangkitan.
Kesimpulannya, dalil bahawa orang menangis apabila mendengar bacaan al-Quran sangat jelas dalam al-Quran dan sunnah. Antaranya ialah Surah al-Isra' ayat 107–109 yang menyebut bahawa mereka tersungkur sambil menangis, Surah al-Ma'idah ayat 83 yang menggambarkan mata Ahli Kitab mencucurkan air mata kerana mengenali kebenaran, Surah Maryam ayat 58 yang menyatakan bahawa para nabi dan hamba pilihan Allah bersujud serta menangis apabila dibacakan ayat-ayat-Nya, Surah az-Zumar ayat 23 yang menerangkan kesan al-Quran terhadap hati orang yang bertakwa, dan Surah al-Anfal ayat 2 yang menjelaskan bahawa bacaan al-Quran menambahkan iman orang Mukmin.
Hadis-hadis sahih pula membuktikan bahawa Rasulullah SAW sendiri menangis ketika mendengar bacaan al-Quran, dan para sahabat Baginda turut mencontohi sifat tersebut.
Semua dalil ini menunjukkan bahawa tangisan kerana mendengar al-Quran merupakan salah satu tanda kelembutan hati, kekuatan iman, penghayatan terhadap wahyu Allah dan rasa takut serta pengharapan yang mendalam kepada-Nya. Oleh itu, setiap Muslim hendaklah berusaha membaca, mendengar, memahami dan mentadabburi al-Quran dengan hati yang ikhlas agar kalam Allah benar-benar memberi kesan kepada jiwa, memperkukuhkan keimanan dan mendekatkan dirinya kepada Allah SWT.
asa
Comments
Post a Comment