Petunjuk Dari Surah Al-Ahzab Ayat 42
edit / Petunjuk Dari Surah Al-Ahzab Ayat 42 / as
20 Petunjuk Daripada Surah al-Aḥzāb Ayat 42
Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿ وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ﴾
“Dan bertasbihlah kepada-Nya pada waktu pagi dan petang.” (Surah al-Aḥzāb: 42)
20 Petunjuk
- Petunjuk bahawa Allah سبحانه وتعالى memerintahkan orang-orang beriman supaya bertasbih kepada-Nya, iaitu menyucikan Allah daripada segala sifat kekurangan dan perkara yang tidak layak bagi keagungan-Nya.
- Petunjuk bahawa tasbih merupakan salah satu bentuk zikir kepada Allah سبحانه وتعالى, dan ia termasuk dalam amalan yang sangat dianjurkan bagi seorang Mukmin.
- Petunjuk bahawa seorang Mukmin hendaklah sentiasa menyucikan Allah daripada segala kekurangan, kerana Allah سبحانه وتعالى memiliki kesempurnaan mutlak.
- Petunjuk bahawa zikir dan tasbih hendaklah menjadi sebahagian daripada kehidupan seorang Mukmin, bukan hanya dilakukan sekali-sekala.
- Petunjuk bahawa Allah سبحانه وتعالى menyebut waktu pagi dan petang secara khusus, menunjukkan keutamaan mengingati Allah pada kedua-dua waktu tersebut.
- Petunjuk bahawa waktu pagi merupakan waktu yang baik untuk memulakan kehidupan dengan mengingati Allah سبحانه وتعالى, sebelum seseorang menyibukkan dirinya dengan urusan dunia.
- Petunjuk bahawa waktu petang merupakan waktu yang baik untuk kembali mengingati Allah سبحانه وتعالى, setelah seseorang selesai atau hampir selesai daripada kesibukan hariannya.
- Petunjuk bahawa seorang Mukmin hendaklah menghubungkan permulaan dan penghujung aktivitinya dengan mengingati Allah سبحانه وتعالى.
- Petunjuk bahawa zikir pada waktu pagi dan petang membantu seorang Mukmin menjaga kesinambungan hubungan hatinya dengan Allah سبحانه وتعالى.
- Petunjuk bahawa hati manusia mudah lalai dengan kesibukan dunia, maka syariat mengajar manusia supaya sentiasa memperbaharui ingatan kepada Allah.
- Petunjuk bahawa tasbih merupakan amalan yang mudah dilakukan tetapi mempunyai kedudukan yang besar, kerana seseorang boleh mengingati Allah dengan lidahnya pada pelbagai keadaan.
- Petunjuk bahawa zikir tidak terhad kepada satu bentuk sahaja, bahkan tasbih merupakan antara lafaz zikir yang disyariatkan untuk mengagungkan Allah سبحانه وتعالى.
- Petunjuk bahawa seorang Mukmin hendaklah membiasakan dirinya dengan zikir yang berterusan, khususnya pada waktu-waktu yang telah ditunjukkan oleh syariat.
- Petunjuk bahawa tasbih mengandungi pengakuan terhadap kesucian dan kesempurnaan Allah سبحانه وتعالى, serta penafian segala sifat kekurangan daripada-Nya.
- Petunjuk bahawa memperbanyakkan tasbih dapat mendidik hati supaya sentiasa mengagungkan Allah سبحانه وتعالى, bukan mengagungkan dunia dan makhluk secara berlebihan.
- Petunjuk bahawa kehidupan seorang Mukmin hendaklah dipenuhi dengan mengingati Allah سبحانه وتعالى, kerana ayat ini datang selepas perintah: ﴿اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا﴾ — “Ingatilah Allah dengan ingatan yang sebanyak-banyaknya.”
- Petunjuk bahawa zikir pagi dan petang merupakan amalan yang mempunyai hubungan dengan penjagaan iman, kerana ia mengingatkan seorang hamba kepada Allah sebelum dan selepas kesibukan hariannya.
- Petunjuk bahawa seorang Mukmin hendaklah sentiasa memuji dan mengagungkan Allah سبحانه وتعالى dalam keadaan lapang mahupun sibuk, kerana tiada keadaan yang menyebabkan seorang hamba terlepas daripada keperluan mengingati Tuhannya.
- Petunjuk bahawa tasbih kepada Allah سبحانه وتعالى merupakan amalan yang dapat menghidupkan hati dan menguatkan kesedaran seorang hamba terhadap kebesaran Allah, sehingga dia lebih berhati-hati dalam kehidupan dan lebih terdorong untuk taat.
- Petunjuk bahawa Surah al-Aḥzāb ayat 42 mengajar seorang Mukmin supaya menjadikan tasbih dan zikir sebagai amalan yang berterusan, khususnya pada waktu pagi dan petang; dengan menyucikan Allah daripada segala kekurangan dan mengagungkan kesempurnaan-Nya, seorang hamba mendidik hatinya untuk sentiasa mengingati Allah, memulakan harinya dengan ketaatan dan mengakhiri harinya dengan pengabdian kepada-Nya.
asas
asa
