Petunjuk Dari Surah Al-Baqarah Ayat 257
edit / Petunjuk Dari Surah Al-Baqarah Ayat 257 / as
Petunjuk Daripada Surah Al-Baqarah Ayat 257
Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ ۗ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ﴾
“Allah ialah Pelindung orang-orang yang beriman; Dia mengeluarkan mereka daripada kegelapan-kegelapan kepada cahaya. Dan orang-orang yang kufur, pelindung-pelindung mereka ialah ṭāghūt yang mengeluarkan mereka daripada cahaya kepada kegelapan-kegelapan. Mereka itulah penghuni neraka; mereka kekal di dalamnya.”
(Surah Al-Baqarah: 257)
Ayat ini mempunyai hubungan yang sangat kuat dengan ayat sebelumnya, iaitu Surah Al-Baqarah ayat 256. Dalam ayat 256, Allah سبحانه وتعالى menerangkan bahawa sesiapa yang kufur kepada ṭāghūt dan beriman kepada Allah telah berpegang kepada simpulan yang sangat kukuh. Dalam ayat 257 pula, Allah menjelaskan hakikat di sebalik pegangan tersebut: Allah menjadi Wali bagi orang-orang yang beriman dan mengeluarkan mereka daripada kegelapan menuju cahaya. Sebaliknya, orang-orang yang kufur memilih ṭāghūt sebagai wali, lalu mereka dikeluarkan daripada cahaya menuju kegelapan. Maka ayat ini menggambarkan dua jalan yang sangat berbeza: jalan iman yang membawa manusia daripada kegelapan kepada cahaya dan jalan kekufuran yang membawa manusia daripada cahaya kepada kegelapan.
1. Petunjuk Bahawa Allah Adalah Wali Bagi Orang-Orang Yang Beriman
Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا﴾
“Allah ialah Pelindung orang-orang yang beriman.”
Lafaz Wali menunjukkan bahawa Allah memberikan pertolongan, perlindungan, penjagaan dan pemeliharaan kepada orang-orang yang beriman.
Ini merupakan nikmat yang sangat besar. Seorang Mukmin tidak hidup bersendirian tanpa penjagaan Allah. Dia mempunyai Rabb yang membimbingnya, melindunginya dan mengeluarkannya daripada kegelapan menuju cahaya.
Maka seorang Mukmin hendaklah sentiasa bergantung kepada Allah dan menjadikan Allah sebagai tempat pergantungan yang paling utama.
2. Petunjuk Bahawa Iman Menjadikan Seseorang Berada Di Bawah Wilayah Allah
Allah menyebut:
﴿الَّذِينَ آمَنُوا﴾
Orang-orang yang beriman mendapat wilayah dan pertolongan Allah.
Ini menunjukkan bahawa iman mempunyai hubungan yang sangat erat dengan pertolongan Allah. Semakin seseorang menjaga imannya, semakin dia memerlukan Allah dalam setiap urusan kehidupannya.
Oleh itu, seorang Mukmin hendaklah sentiasa memperbaharui imannya dan memelihara amal solehnya.
3. Petunjuk Bahawa Allah Mengeluarkan Orang Beriman Daripada Kegelapan Kepada Cahaya
Allah berfirman:
﴿يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ﴾
“Dia mengeluarkan mereka daripada kegelapan-kegelapan kepada cahaya.”
Kegelapan dalam ayat ini merangkumi berbagai-bagai bentuk kesesatan, kekufuran, syirik, kejahilan, keraguan dan penyimpangan daripada kebenaran.
Cahaya pula merangkumi iman, ilmu yang benar, petunjuk, keyakinan dan ketaatan kepada Allah.
Maka iman merupakan jalan yang membawa manusia keluar daripada kegelapan menuju kehidupan yang dipenuhi petunjuk.
4. Petunjuk Bahawa Kesesatan Mempunyai Banyak Bentuk Kegelapan
Allah menggunakan lafaz:
﴿الظُّلُمَاتِ﴾
dalam bentuk jamak.
Ini memberikan gambaran bahawa kebatilan mempunyai banyak jalan dan bentuk. Seseorang boleh tersesat melalui syirik, kekufuran, kejahilan, hawa nafsu, syubhat dan pelbagai bentuk penyimpangan.
Sebaliknya, Allah menyebut:
﴿النُّورِ﴾
dalam bentuk tunggal.
Ini memberikan gambaran bahawa jalan kebenaran pada asasnya adalah satu, sedangkan jalan kesesatan mempunyai banyak cabang.
5. Petunjuk Bahawa Kebenaran Adalah Cahaya
Allah menyebut iman sebagai jalan menuju:
﴿النُّورِ﴾
Cahaya menerangkan sesuatu yang sebelumnya tidak dapat dilihat.
Demikian juga iman. Iman menerangi hati manusia sehingga dia dapat mengenali kebenaran dan kebatilan, membezakan jalan keselamatan dan jalan kebinasaan.
Maka seseorang yang memiliki iman mempunyai cahaya yang membimbingnya dalam kehidupan.
6. Petunjuk Bahawa Ilmu Yang Benar Mengeluarkan Manusia Daripada Kegelapan Kejahilan
Kegelapan bukan sahaja bermaksud kekufuran, tetapi juga kejahilan.
Seseorang yang tidak mengetahui kebenaran mungkin mudah terpengaruh dengan syubhat dan kesesatan.
Apabila dia mendapat ilmu yang benar berdasarkan wahyu, dia dapat membezakan antara yang benar dan yang batil.
Maka menuntut ilmu agama yang benar merupakan salah satu jalan untuk keluar daripada kegelapan.
7. Petunjuk Bahawa Allah Membimbing Orang Beriman Secara Berperingkat
Allah berfirman:
﴿يُخْرِجُهُم﴾
“Dia mengeluarkan mereka.”
Lafaz ini menggambarkan proses keluar daripada kegelapan menuju cahaya.
Seseorang mungkin pada awalnya memiliki banyak kelemahan dan kekurangan, tetapi apabila dia beriman dan berusaha mengikuti petunjuk, Allah membimbingnya sedikit demi sedikit.
Maka seorang Mukmin hendaklah terus berusaha memperbaiki dirinya dan tidak berputus asa daripada rahmat Allah.
8. Petunjuk Bahawa Orang Beriman Memerlukan Hidayah Allah Sepanjang Kehidupan
Walaupun seseorang telah beriman, dia tetap memerlukan bimbingan Allah.
Dia memerlukan Allah untuk menetapkan hatinya, menambahkan ilmunya, memperbaiki amalnya dan menjauhkannya daripada kesesatan.
Oleh itu, seorang Mukmin hendaklah sentiasa memohon:
﴿اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ﴾
“Tunjukilah kami jalan yang lurus.”
9. Petunjuk Bahawa Orang Kafir Menjadikan Ṭāghūt Sebagai Wali
Allah berfirman:
﴿وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ﴾
“Dan orang-orang yang kufur, pelindung-pelindung mereka ialah ṭāghūt.”
Ayat ini menunjukkan bahawa orang yang berpaling daripada Allah akan mencari tempat pergantungan yang lain.
Mereka menjadikan ṭāghūt sebagai wali, lalu mengikuti jalan yang membawa mereka semakin jauh daripada kebenaran.
Ini merupakan lawan kepada keadaan orang beriman yang menjadikan Allah sebagai Wali.
10. Petunjuk Bahawa Ṭāghūt Membawa Manusia Kepada Kegelapan
Allah berfirman:
﴿يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ﴾
“Mereka mengeluarkan mereka daripada cahaya kepada kegelapan-kegelapan.”
Ṭāghūt membawa manusia daripada jalan petunjuk menuju jalan kesesatan.
Ia boleh menyebabkan manusia meninggalkan iman, mengikuti syirik, menerima kebatilan dan berpaling daripada wahyu.
Maka seorang Muslim hendaklah menjauhi segala bentuk ṭāghūt dan tidak menjadikannya sebagai tempat pergantungan dalam perkara yang menyalahi petunjuk Allah.
11. Petunjuk Bahawa Kekufuran Menyebabkan Manusia Kehilangan Cahaya Hidayah
Orang yang kufur memilih jalan yang berlawanan dengan iman.
Apabila seseorang menolak kebenaran, dia sebenarnya sedang menjauhkan dirinya daripada cahaya.
Semakin seseorang menolak kebenaran, semakin sukar baginya untuk melihat kebenaran sebagai sesuatu yang benar.
Oleh itu, seorang Muslim hendaklah segera menerima kebenaran apabila ia telah jelas.
12. Petunjuk Bahawa Kesesatan Boleh Bertambah Apabila Seseorang Terus Berpaling
Allah menggambarkan mereka sebagai orang yang dikeluarkan daripada cahaya menuju kegelapan.
Ini menunjukkan bahawa seseorang yang terus menolak petunjuk boleh menjadi semakin jauh daripada kebenaran.
Maka seseorang hendaklah berhati-hati daripada meremehkan dosa dan penolakan terhadap kebenaran.
13. Petunjuk Bahawa Allah Adalah Sebaik-Baik Pelindung
Allah sebagai Wali orang beriman merupakan jaminan yang paling agung.
Manusia mungkin meninggalkan kita.
Kawan mungkin berubah.
Kekayaan mungkin hilang.
Namun, Allah tidak pernah lemah dan tidak pernah lalai daripada hamba-hamba-Nya yang beriman.
Maka pergantungan utama seorang Mukmin hendaklah kepada Allah.
14. Petunjuk Bahawa Hati Memerlukan Cahaya Iman
Hati manusia boleh dipenuhi dengan keraguan, ketakutan dan kegelisahan.
Iman memberikan cahaya yang menenangkan hati.
Dengan iman, seseorang mengetahui bahawa segala sesuatu berlaku dengan ilmu dan hikmah Allah.
Maka iman bukan sekadar pengetahuan, tetapi cahaya yang menerangi kehidupan seorang Mukmin.
15. Petunjuk Bahawa Hidayah Dan Kesesatan Mempunyai Kesudahan Yang Berbeza
Allah menyebut:
﴿أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ﴾
“Mereka itulah penghuni neraka.”
Orang yang memilih kekufuran dan mengikuti ṭāghūt akhirnya mendapat kesudahan yang buruk.
Ini menunjukkan bahawa pilihan manusia terhadap iman atau kekufuran mempunyai akibat yang sangat besar.
16. Petunjuk Bahawa Neraka Adalah Kesudahan Orang Yang Kufur
Allah menyatakan:
﴿هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ﴾
“Mereka kekal di dalamnya.”
Ini merupakan ancaman yang sangat keras kepada orang yang mati dalam kekufuran.
Ia menunjukkan bahawa manusia hendaklah mengambil serius soal iman dan tidak mempermainkan agama.
17. Petunjuk Bahawa Keselamatan Akhirat Bermula Dengan Hidayah Di Dunia
Orang yang mendapat cahaya iman di dunia akan memperoleh keselamatan dengan izin Allah di akhirat.
Sebaliknya, orang yang memilih kegelapan kekufuran akan menghadapi akibatnya di akhirat.
Maka kehidupan dunia adalah kesempatan untuk mencari dan menjaga hidayah.
18. Petunjuk Bahawa Seorang Mukmin Hendaklah Bersyukur Atas Nikmat Hidayah
Allah sendiri yang mengeluarkan orang beriman daripada kegelapan kepada cahaya.
Maka seorang Mukmin hendaklah bersyukur kerana telah diberikan nikmat iman.
Dia tidak boleh merasa bahawa dirinya lebih baik kerana kehebatan dirinya semata-mata.
Sebaliknya, hendaklah dia memuji Allah yang memberikan petunjuk kepadanya.
19. Petunjuk Bahawa Seorang Mukmin Hendaklah Menjauhi Semua Jalan Kesesatan
Ayat ini menggambarkan banyak kegelapan.
Ini mengingatkan bahawa terdapat banyak jalan yang boleh membawa seseorang jauh daripada kebenaran.
Maka seorang Muslim hendaklah berhati-hati terhadap syubhat, hawa nafsu, syirik, kekufuran dan segala perkara yang merosakkan iman.
20. Petunjuk Bahawa Allah Menjadi Wali Bagi Orang Beriman Dengan Mengeluarkan Mereka Daripada Kegelapan Menuju Cahaya
Inilah inti pati ayat ini.
Allah bukan sahaja memberikan iman kepada orang yang beriman, tetapi Dia juga membimbing mereka keluar daripada pelbagai kegelapan menuju cahaya.
Setiap kali seorang Mukmin berhadapan dengan syubhat, Allah membimbingnya kepada kebenaran. Setiap kali dia tersesat dalam kejahilan, Allah membuka jalan ilmu. Setiap kali dia lemah menghadapi hawa nafsu, Allah memberikan kekuatan untuk kembali kepada-Nya.
Kesimpulan Besar Petunjuk Surah Al-Baqarah Ayat 257
Surah Al-Baqarah ayat 257 memberikan gambaran yang sangat mendalam tentang dua golongan manusia, dua wali, dua jalan dan dua kesudahan. Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا﴾
“Allah ialah Pelindung orang-orang yang beriman.”
Inilah kedudukan paling mulia yang boleh diperoleh oleh seorang manusia. Apabila seseorang beriman kepada Allah dengan iman yang benar, Allah menjadi Wali baginya. Allah membimbingnya, mengeluarkannya daripada kegelapan dan membawanya menuju cahaya.
Kegelapan yang dimaksudkan bukan hanya satu bentuk. Ia merangkumi kegelapan kekufuran, kesyirikan, kejahilan, keraguan, syubhat dan hawa nafsu. Seseorang mungkin mengetahui banyak perkara dunia tetapi tetap berada dalam kegelapan jika dia tidak mengenal Allah dan tidak mengetahui jalan yang benar.
Allah سبحانه وتعالى menyebut:
﴿مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ﴾
“Daripada kegelapan-kegelapan kepada cahaya.”
Penggunaan lafaz الظُّلُمَاتِ dalam bentuk jamak menunjukkan banyaknya jalan kebatilan. Manakala النُّورِ disebut dalam bentuk tunggal, menunjukkan bahawa jalan kebenaran pada asasnya satu. Kesesatan mempunyai banyak bentuk dan jalan, sedangkan kebenaran yang datang daripada Allah adalah satu.
Kemudian Allah menerangkan keadaan yang berlawanan:
﴿وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ﴾
“Dan orang-orang yang kufur, pelindung-pelindung mereka ialah ṭāghūt.”
Orang yang berpaling daripada Allah akan mencari pelindung dan pegangan yang lain. Mereka mengikuti ṭāghūt dan jalan yang bertentangan dengan wahyu. Akhirnya mereka dikeluarkan daripada cahaya menuju kegelapan.
Ayat ini menunjukkan bahawa manusia tidak berada dalam keadaan neutral. Sama ada seseorang berada di bawah bimbingan Allah menuju cahaya atau dia mengikuti jalan ṭāghūt menuju kegelapan.
Maka seorang Muslim hendaklah sentiasa menjaga keimanannya. Janganlah dia berasa aman daripada kesesatan. Dia hendaklah memohon kepada Allah agar sentiasa dibimbing, diberikan ilmu yang benar dan dijauhkan daripada syubhat serta hawa nafsu.
Ayat ini juga memberikan gambaran bahawa hidayah adalah proses yang berterusan. Seorang Mukmin memerlukan Allah setiap hari. Dia memerlukan petunjuk dalam akidahnya, ibadahnya, akhlaknya, keluarganya, pekerjaannya dan seluruh kehidupannya.
Setiap kali dia membaca:
﴿اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ﴾
dia sebenarnya mengakui bahawa dirinya sentiasa memerlukan petunjuk Allah.
Pada penghujung ayat, Allah menyebut:
﴿أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ﴾
Ini menunjukkan bahawa pilihan manusia terhadap iman atau kekufuran bukan perkara kecil. Ia menentukan kesudahan akhirat. Orang yang memilih kekufuran dan mati dalam keadaan tersebut mendapat ancaman neraka dan kekal di dalamnya.
Maka petunjuk terbesar daripada ayat ini ialah seorang Mukmin hendaklah menjadikan Allah sebagai Wali, memohon pertolongan dan bimbingan-Nya, menjaga iman, menuntut ilmu yang benar serta menjauhi segala bentuk ṭāghūt dan jalan kesesatan.
Sesungguhnya Surah Al-Baqarah ayat 257 mengajar kita bahawa iman adalah cahaya, kekufuran adalah kegelapan, Allah adalah Wali orang beriman, manakala ṭāghūt menjadi wali bagi orang-orang yang kufur. Allah mengeluarkan orang yang beriman daripada pelbagai kegelapan menuju satu cahaya kebenaran, sedangkan ṭāghūt membawa manusia daripada cahaya menuju kegelapan yang berlapis-lapis.
Oleh itu, seorang Mukmin hendaklah sentiasa bersyukur kerana Allah telah memberinya iman, sentiasa memohon agar Allah menetapkan hatinya, dan sentiasa berusaha menjauhkan dirinya daripada segala perkara yang boleh menghilangkan cahaya hidayah. Sesiapa yang menjadikan Allah sebagai Wali, berpegang kepada wahyu-Nya dan mengikuti petunjuk para rasul, maka dia berada di atas jalan cahaya. Sebaliknya, sesiapa yang berpaling daripada Allah lalu mengikuti ṭāghūt, dia sedang menuju kegelapan yang akhirnya membawa kepada kebinasaan.
asa
