Petunjuk Dari Surah Al-Mukminun Ayat 99
edit / Petunjuk Dari Surah Al-Mukminun Ayat 99 / as
20 Petunjuk Daripada Surah al-Mu’minūn Ayat 99
Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ ﴾
“Sehingga apabila datang kematian kepada seseorang daripada mereka, dia berkata: ‘Wahai Tuhanku, kembalikanlah aku.’” (Surah al-Mu’minūn: 99)
20 Petunjuk
- Petunjuk bahawa kematian pasti akan datang kepada setiap manusia, sebagaimana firman Allah سبحانه وتعالى: ﴿إِذَا جَاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ﴾ — “Apabila datang kematian kepada seseorang daripada mereka.”
- Petunjuk bahawa manusia tidak mampu melarikan diri daripada kematian, kerana kematian akan datang apabila tiba ajal yang telah ditetapkan oleh Allah سبحانه وتعالى.
- Petunjuk bahawa manusia akan menyesal apabila kematian telah datang, khususnya mereka yang mensia-siakan kehidupan dunia tanpa mempersiapkan bekalan untuk akhirat.
- Petunjuk bahawa ketika kematian tiba, manusia akan menyedari nilai masa yang telah disia-siakan, tetapi ketika itu peluang untuk kembali beramal telah berakhir.
- Petunjuk bahawa orang yang berdosa akan berharap diberikan peluang untuk kembali ke dunia, sebagaimana permintaan mereka: ﴿رَبِّ ارْجِعُونِ﴾ — “Wahai Tuhanku, kembalikanlah aku.”
- Petunjuk bahawa manusia hanya diberikan satu peluang kehidupan di dunia untuk beriman dan beramal, dan apabila kematian tiba, peluang tersebut tidak boleh diulang kembali.
- Petunjuk bahawa kehidupan dunia ialah tempat untuk melakukan amal, sedangkan selepas kematian manusia akan memasuki alam barzakh dan menunggu hari kebangkitan.
- Petunjuk bahawa penyesalan selepas kematian tidak lagi memberikan manfaat kepada orang yang telah mensia-siakan peluangnya, kerana masa untuk beramal telah berakhir.
- Petunjuk bahawa manusia hendaklah segera bertaubat sebelum datangnya kematian, kerana seseorang tidak mengetahui bilakah ajalnya akan tiba.
- Petunjuk bahawa seseorang tidak sepatutnya menangguhkan amal soleh, kerana kematian boleh datang secara tiba-tiba dan tanpa diduga.
- Petunjuk bahawa ayat ini menjadi peringatan supaya manusia memperbanyakkan amal soleh ketika masih hidup, sebelum tiba saat yang tidak boleh ditangguhkan.
- Petunjuk bahawa manusia hendaklah mengambil peluang daripada masa yang ada untuk melakukan kebaikan, kerana setiap saat kehidupan merupakan peluang untuk mendapatkan pahala.
- Petunjuk bahawa orang yang bijaksana ialah orang yang mempersiapkan diri sebelum kematian datang, bukan orang yang hanya menyesal selepas kematian.
- Petunjuk bahawa seseorang hendaklah memperbanyakkan taubat dan amal kebajikan sebelum terlambat, kerana penyesalan selepas ajal tidak akan mengembalikan peluang beramal.
- Petunjuk bahawa kematian memutuskan peluang untuk menambah amal soleh, maka seseorang hendaklah menggunakan kehidupannya dengan sebaik-baiknya.
- Petunjuk bahawa manusia akan menyedari hakikat kehidupan akhirat apabila kematian menghampirinya, tetapi keimanan dan penyesalan pada ketika itu tidak sama dengan iman dan taubat sebelum datangnya kematian.
- Petunjuk bahawa dunia bukan tempat untuk hidup selama-lamanya, kerana setiap manusia akan meninggalkannya dan kembali kepada Allah سبحانه وتعالى.
- Petunjuk bahawa seorang Mukmin hendaklah menjadikan kematian sebagai dorongan untuk mempercepatkan amal kebajikan, bukan sebagai sebab untuk berputus asa.
- Petunjuk bahawa ayat ini mempunyai hubungan yang sangat kuat dengan perintah Allah سبحانه وتعالى: ﴿فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ﴾ — “Maka berlumba-lumbalah kamu dalam mengerjakan kebaikan.” (Surah al-Baqarah: 148). Selagi manusia masih hidup, peluang untuk berlumba-lumba dalam kebaikan masih terbuka. Namun, apabila kematian datang, peluang tersebut telah berakhir.
- Petunjuk bahawa Surah al-Mu’minūn ayat 99 merupakan peringatan yang sangat kuat agar manusia tidak menangguhkan amal soleh. Allah سبحانه وتعالى menggambarkan keadaan seseorang ketika kematian telah datang kepadanya: ﴿رَبِّ ارْجِعُونِ﴾ — “Wahai Tuhanku, kembalikanlah aku.” Dia ingin kembali ke dunia bukan kerana mahu menambah harta, kedudukan atau kesenangan, tetapi kerana dia telah melihat hakikat akhirat dan menyedari betapa berharganya peluang yang dahulu dimilikinya. Namun, masa tersebut telah berakhir. Ayat ini mengajar bahawa waktu terbaik untuk bertaubat ialah sebelum kematian, waktu terbaik untuk bersedekah ialah ketika masih hidup, waktu terbaik untuk menuntut ilmu ialah ketika masih memiliki kesempatan, dan waktu terbaik untuk memperbanyakkan amal soleh ialah sekarang. Jangan menunggu sehingga kematian datang lalu seseorang berharap untuk dikembalikan ke dunia, kerana ketika itu penyesalan tidak lagi memberikan peluang untuk menambah amal.
asas
asa
