Artikel I'rab Bagi Perkataan 0059 سورة الأحزاب آية 59 - لِّأَزۡوَٰجِكَ
يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ قُل لِّأَزۡوَٰجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَآءِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ يُدۡنِينَ عَلَيۡهِنَّ مِن جَلَٰبِيبِهِنَّۚ ذَٰلِكَ أَدۡنَىٰٓ أَن يُعۡرَفۡنَ فَلَا يُؤۡذَيۡنَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا ﴿سورة الأحزاب آية ٥٩﴾.
Artikel I‘rab bagi Perkataan لِأَزْوَٰجِكَ dalam Surah al-Aḥzāb Ayat 59
Pendahuluan
Lafaz لِأَزْوَٰجِكَ dalam Surah al-Aḥzāb ayat 59 mempunyai struktur tatabahasa yang menggabungkan huruf jar, isim majrur dan kata ganti nama yang bersambung. Untuk memahami i‘rabnya dengan tepat, setiap unsur dalam lafaz ini perlu dikenal pasti berdasarkan fungsi dan kedudukannya dalam bahasa Arab.
Lafaz yang menjadi tumpuan perbahasan ialah:
لِأَزْوَٰجِكَ
Dari sudut bacaan bersambung, lafaz ini dibaca li-azwājika. Ia terbina daripada tiga unsur utama: huruf lām yang berfungsi sebagai huruf jar, perkataan أَزْوَاجِ yang menjadi isim majrur, dan kata ganti nama كَ yang bersambung serta merujuk kepada pihak yang ditujukan dalam struktur ayat.
Perbahasan ini hanya tertumpu pada i‘rab lafaz لِأَزْوَٰجِكَ. Perkataan lain dalam ayat tidak akan dihuraikan sebagai topik tersendiri.
1. Rumusan I‘rab Lengkap
I‘rab lafaz لِأَزْوَٰجِكَ boleh dirumuskan seperti berikut:
لِـ: حَرْفُ جَرٍّ.
أَزْوَاجِ: اسْمٌ مَجْرُورٌ بِاللَّامِ، وَعَلَامَةُ جَرِّهِ الْكَسْرَةُ الظَّاهِرَةُ عَلَى آخِرِهِ، وَهُوَ مُضَافٌ.
كَ: ضَمِيرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِيٌّ عَلَى الْفَتْحِ فِي مَحَلِّ جَرٍّ مُضَافٌ إِلَيْهِ.
Maksudnya:
لِـ ialah huruf jar.
أَزْوَاجِ ialah isim majrur dengan huruf lām, tanda jarnya ialah kasrah yang zahir pada akhirnya, dan perkataan ini menjadi mudaf.
كَ ialah kata ganti nama bersambung yang mabni di atas fathah dan berada pada kedudukan jar sebagai mudaf ilayh.
Rumusan ini menunjukkan bahawa lafaz tersebut bukan satu unit yang tidak boleh dipecahkan dari sudut nahu. Sebaliknya, ia mengandungi beberapa unsur yang mempunyai fungsi tersendiri tetapi bergabung untuk membentuk satu rangkaian makna.
2. Huruf Lām pada Awal لِأَزْوَٰجِكَ
Huruf pertama dalam lafaz ini ialah lām yang berbaris kasrah:
لِـ
Dalam konteks ini, lām tersebut ialah حَرْفُ جَرٍّ, iaitu huruf jar.
Huruf jar ialah huruf yang menyebabkan isim selepasnya berada dalam keadaan jar. Oleh itu, apabila lām ini memasuki perkataan أَزْوَاج, perkataan tersebut menjadi majrur.
Hubungan antara huruf jar dengan isim selepasnya merupakan asas utama bagi menentukan i‘rab lafaz ini. Kasrah pada akhir أَزْوَاجِ bukan hadir secara kebetulan, tetapi berkaitan dengan kedudukannya sebagai isim yang dijarkan oleh huruf lām.
Dalam analisis nahu, huruf lām ini sendiri tidak dii‘rabkan sebagai marfuk, mansub atau majrur. Sebaliknya, ia dihuraikan sebagai huruf jar yang mempunyai fungsi tatabahasa terhadap isim selepasnya.
3. Mengapa Lām Itu Dikategorikan sebagai Huruf Jar?
Huruf lām mempunyai beberapa penggunaan dalam bahasa Arab. Oleh itu, fungsi setiap lām perlu dikenal pasti berdasarkan konteks dan struktur perkataan yang mengikutinya.
Dalam lafaz لِأَزْوَٰجِكَ, lām tersebut diikuti oleh isim أَزْوَاجِ. Isim itu menerima kasrah pada akhirnya, selaras dengan kedudukannya sebagai isim majrur selepas huruf jar.
Maka, lām yang terdapat di sini dianalisis sebagai لَامُ الْجَرِّ, bukannya lām yang berfungsi sebagai huruf penegasan, lām perintah atau lām yang mempunyai fungsi lain.
Pengenalpastian ini penting kerana bentuk huruf yang sama dalam bahasa Arab boleh membawa fungsi yang berlainan. Analisis tidak boleh dibuat berdasarkan rupa huruf lām sahaja tanpa meneliti hubungan sintaksisnya.
Dalam lafaz yang sedang dikaji, fungsi yang berkaitan secara langsung dengan i‘rab ialah fungsi jar.
4. Kedudukan أَزْوَاجِ sebagai Isim Majrur
Perkataan utama selepas huruf lām ialah:
أَزْوَاجِ
Perkataan ini ialah isim dan berada dalam keadaan jar kerana didahului oleh huruf jar لِـ.
Istilah مَجْرُورٌ bermaksud isim tersebut berada dalam keadaan jar. Dalam bentuk yang dikaji, tanda jarnya ialah kasrah yang zahir pada huruf terakhir sebelum kata ganti nama bersambung.
Oleh itu, ungkapan i‘rab yang tepat ialah:
أَزْوَاجِ: اسْمٌ مَجْرُورٌ بِاللَّامِ.
Maksudnya:
“أَزْوَاجِ ialah isim yang majrur dengan huruf lām.”
Frasa بِاللَّامِ menerangkan sebab perkataan itu menjadi majrur, iaitu kerana dimasuki huruf jar lām.
Perlu difahami bahawa isim majrur tidak semestinya menjadi objek dalam pengertian nahu Melayu. Jar ialah keadaan i‘rab dalam bahasa Arab, manakala fungsi makna sesuatu rangkaian perlu ditentukan melalui keseluruhan struktur ayat.
5. Tanda Jar bagi أَزْوَاجِ
Tanda jar bagi perkataan أَزْوَاجِ ialah kasrah yang zahir pada akhirnya.
Ungkapan nahunya ialah:
وَعَلَامَةُ جَرِّهِ الْكَسْرَةُ الظَّاهِرَةُ عَلَى آخِرِهِ.
Maksudnya:
“Tanda jarnya ialah kasrah yang zahir pada akhirnya.”
Kasrah ialah tanda asal jar bagi banyak jenis isim, termasuk isim mufrad dan jamak taksir yang menerima i‘rab dengan tanda asal tersebut.
Perkataan أَزْوَاج ialah jamak taksir. Dalam bentuk ini, ia menerima kasrah sebagai tanda jar.
Walau bagaimanapun, perkataan tersebut disambungkan dengan kata ganti nama كَ. Oleh itu, kasrah yang kelihatan dalam bentuk أَزْوَاجِكَ berada pada huruf ج sebelum kata ganti nama itu, bukannya pada huruf kāf.
Perkara ini perlu diperhatikan ketika membaca tulisan Arab yang menggabungkan isim dengan kata ganti nama bersambung.
6. Mengapa أَزْوَاجِ Berakhir dengan Kasrah?
Sebab kasrah pada أَزْوَاجِ ialah kedudukannya sebagai isim majrur selepas huruf jar لِـ.
Dalam bahasa Arab, huruf jar memasuki isim dan menjadikan isim tersebut majrur. Antara tanda jar yang lazim ialah kasrah, tetapi tanda jar boleh berbeza mengikut jenis isim dan bentuk morfologinya.
Dalam kes أَزْوَاجِ, tanda jar yang digunakan ialah kasrah. Oleh itu, bentuk yang muncul sebelum kata ganti nama bersambung ialah أَزْوَاجِ.
Jika perkataan itu berada dalam kedudukan sintaksis lain, baris akhirnya boleh berubah mengikut kedudukan tersebut. Namun, dalam lafaz yang sedang dikaji, ia berada selepas huruf jar dan oleh itu menerima tanda jar.
Kesimpulannya, kasrah pada perkataan ini ialah tanda i‘rab, bukan sebahagian daripada akar kata atau tanda binaan.
7. Bentuk أَزْوَاج sebagai Jamak Taksir
Dari sudut ṣarf, أَزْوَاج ialah bentuk jamak bagi زَوْجٌ.
Perkataan زَوْجٌ mempunyai makna pasangan atau suami/isteri mengikut konteks penggunaannya. Bentuk jamaknya ialah أَزْوَاجٌ.
Jamak taksir ialah bentuk jamak yang mengalami perubahan pada struktur kata tunggalnya, bukannya sekadar menambah akhiran tertentu seperti ـونَ atau ـاتٌ.
Perubahan daripada زَوْجٌ kepada أَزْوَاجٌ menunjukkan pola jamak taksir. Oleh sebab أَزْوَاج ialah jamak taksir yang menerima i‘rab, ia boleh mengalami perubahan baris akhir berdasarkan kedudukan nahunya.
Dalam lafaz لِأَزْوَٰجِكَ, perkataan tersebut menjadi majrur kerana huruf lām. Maka bentuknya ialah أَزْوَاجِ sebelum kata ganti nama كَ.
Pengenalpastian sebagai jamak taksir membantu menerangkan bentuk morfologinya, tetapi sebab jar tetap ditentukan oleh huruf lām yang mendahuluinya.
8. Perbezaan antara Jamak Taksir dengan Tanda Jar
Dua perkara perlu dipisahkan ketika menganalisis أَزْوَاجِ.
Pertama, أَزْوَاج ialah jamak taksir dari sudut ṣarf.
Kedua, أَزْوَاجِ ialah bentuk majrur dari sudut nahu.
Jamak taksir menerangkan bentuk bilangan perkataan, manakala majrur menerangkan keadaan i‘rabnya.
Oleh itu, tidak tepat untuk mengatakan bahawa perkataan itu menerima kasrah semata-mata kerana ia jamak taksir. Jamak taksir boleh berada dalam keadaan rafa‘, nasab atau jar. Dalam lafaz ini, ia menerima kasrah kerana didahului oleh huruf jar.
Perbezaan ini memperlihatkan hubungan antara ṣarf dengan nahu. Ṣarf menjelaskan bentuk perkataan, sementara nahu menjelaskan kedudukannya dalam susunan ayat.
9. أَزْوَاجِ sebagai Mudaf
Selain menjadi isim majrur, perkataan أَزْوَاجِ juga berfungsi sebagai مُضَافٌ, iaitu unsur pertama dalam struktur iḍāfah.
Struktur iḍāfah terbentuk apabila satu isim disandarkan kepada isim atau kata ganti nama selepasnya. Dalam lafaz ini, أَزْوَاجِ disandarkan kepada كَ.
Oleh itu, analisis perkataan tersebut tidak berhenti pada ungkapan:
اسْمٌ مَجْرُورٌ بِاللَّامِ
Sebaliknya, perlu ditambah:
وَهُوَ مُضَافٌ
Maksudnya:
“Dan perkataan itu ialah mudaf.”
Fungsi mudaf ini menjelaskan hubungannya dengan kata ganti nama yang datang selepasnya. Dengan demikian, أَزْوَاجِ mempunyai dua ciri sintaksis yang perlu disebut secara berasingan: ia majrur kerana huruf lām dan menjadi mudaf dalam struktur iḍāfah.
Kedua-dua keterangan ini tidak bercanggah kerana masing-masing menerangkan hubungan nahu yang berlainan.
10. Maksud Iḍāfah dalam لِأَزْوَٰجِكَ
Iḍāfah ialah hubungan sandaran antara dua unsur isim. Dalam lafaz yang dikaji, struktur iḍāfah terdiri daripada:
أَزْوَاجِ + كَ
Unsur pertama ialah mudaf, iaitu أَزْوَاجِ.
Unsur kedua ialah mudaf ilayh, iaitu كَ.
Dalam bahasa Melayu, hubungan ini dapat diterjemahkan secara umum sebagai “pasangan-pasanganmu” atau “isteri-isterimu”, bergantung pada konteks.
Namun, terjemahan tersebut tidak mengubah analisis nahu. Perkataan أَزْوَاجِ tetap menjadi mudaf, manakala كَ tetap menjadi mudaf ilayh.
Struktur iḍāfah juga menerangkan mengapa kata ganti nama itu melekat pada perkataan أَزْوَاجِ tanpa ditulis sebagai perkataan berasingan.
11. كَ sebagai Kata Ganti Nama Bersambung
Huruf terakhir dalam lafaz ini ialah:
كَ
Unsur ini ialah kata ganti nama orang kedua tunggal lelaki, iaitu ḍamīr mukhāṭab.
Dalam nahu Arab, kata ganti nama boleh hadir secara terpisah atau bersambung. Kata ganti nama bersambung dinamakan ضَمِيرٌ مُتَّصِلٌ.
Dalam lafaz لِأَزْوَٰجِكَ, كَ tidak berdiri sendiri. Ia melekat pada perkataan أَزْوَاجِ dan membentuk satu rangkaian bertulis, iaitu أَزْوَاجِكَ.
Walaupun ditulis bersambung, كَ mempunyai fungsi nahu tersendiri. Ia bukan sebahagian daripada akar kata أَزْوَاج, dan bukan juga tanda jar bagi perkataan tersebut.
Fungsi كَ ialah sebagai mudaf ilayh, iaitu unsur kedua dalam struktur iḍāfah.
12. I‘rab bagi كَ
I‘rab kata ganti nama ini ialah:
كَ: ضَمِيرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِيٌّ عَلَى الْفَتْحِ فِي مَحَلِّ جَرٍّ مُضَافٌ إِلَيْهِ.
Maksudnya:
“كَ ialah kata ganti nama bersambung yang mabni di atas fathah dan berada pada kedudukan jar sebagai mudaf ilayh.”
Ungkapan ini mengandungi empat maklumat.
ضَمِيرٌ مُتَّصِلٌ bermaksud kata ganti nama bersambung.
مَبْنِيٌّ عَلَى الْفَتْحِ bermaksud kata ganti nama itu mabni di atas fathah.
فِي مَحَلِّ جَرٍّ bermaksud ia berada pada kedudukan jar.
مُضَافٌ إِلَيْهِ menerangkan fungsinya sebagai mudaf ilayh.
Keempat-empat keterangan ini saling melengkapi. Kata ganti nama itu mabni, tetapi pada masa yang sama mempunyai kedudukan sintaksis yang boleh dinyatakan sebagai محل جر.
13. Mengapa كَ Mabni di Atas Fathah?
Kata ganti nama bersambung seperti كَ ialah kata ganti nama mabni. Bentuk akhirnya tidak berubah mengikut kedudukan sintaksis sebagaimana isim mu‘rab.
Dalam lafaz ini, kāf tersebut dibaca dengan fathah. Oleh itu, ungkapan nahunya ialah:
مَبْنِيٌّ عَلَى الْفَتْحِ
Maksudnya:
“Mabni di atas fathah.”
Fathah pada كَ bukan tanda nasab dalam pengertian bahawa kata ganti nama itu ialah isim mansub. Sebaliknya, fathah tersebut ialah tanda binaan kata ganti nama itu.
Kedudukan jar bagi كَ pula dinyatakan melalui محل الإعراب, kerana kata ganti nama mabni tidak menerima perubahan baris akhir mengikut i‘rab.
Dengan kata lain, binaan pada fathah dan kedudukan pada محل جر ialah dua keterangan yang berbeza.
14. Mengapa كَ Berada pada محل جر?
Kata ganti nama كَ berada pada kedudukan jar kerana berfungsi sebagai mudaf ilayh selepas أَزْوَاجِ.
Dalam struktur iḍāfah, mudaf ilayh berada dalam keadaan jar. Jika mudaf ilayh itu ialah isim mu‘rab, tanda jar biasanya dapat dilihat pada akhirnya. Namun, jika mudaf ilayh itu ialah kata ganti nama mabni, kedudukannya dinyatakan sebagai محل جر.
Oleh itu, rumusan yang tepat ialah:
فِي مَحَلِّ جَرٍّ مُضَافٌ إِلَيْهِ
Maksudnya:
“Berada pada kedudukan jar sebagai mudaf ilayh.”
Tidak tepat untuk mengatakan bahawa كَ menerima kasrah sebagai tanda jar, kerana bentuk kata ganti nama ini mabni di atas fathah. Yang berada pada محل جر ialah kata ganti nama itu dari sudut kedudukan sintaksisnya.
15. Perbezaan antara أَزْوَاجِ dengan كَ
Walaupun kedua-dua unsur ini membentuk satu rangkaian bertulis, kedudukan nahu mereka berbeza.
أَزْوَاجِ ialah isim mu‘rab. Ia menjadi majrur dengan huruf lām dan tanda jarnya ialah kasrah yang zahir. Pada masa yang sama, ia ialah mudaf.
كَ pula ialah kata ganti nama bersambung yang mabni di atas fathah. Ia berada pada محل جر sebagai mudaf ilayh.
Perbezaan ini penting kerana tanda jar pada أَزْوَاجِ tidak boleh dipindahkan kepada كَ. Begitu juga, binaan di atas fathah bagi كَ tidak bermaksud perkataan أَزْوَاجِ turut menjadi mabni.
Setiap unsur mesti dianalisis menurut ciri nahunya sendiri walaupun kedua-duanya bergabung dalam satu perkataan bertulis.
16. Adakah كَ Sebahagian daripada Perkataan أَزْوَاج?
Dari sudut penulisan, أَزْوَاجِ dan كَ ditulis bersambung sebagai أَزْوَاجِكَ. Namun, dari sudut morfologi dan nahu, كَ bukan sebahagian daripada akar kata أَزْوَاج.
Akar kata bagi أَزْوَاج ialah ز و ج, manakala كَ ialah kata ganti nama yang disambungkan kepada isim.
Oleh itu, apabila menganalisis struktur lafaz ini, perkataan tersebut perlu dipecahkan secara tatabahasa kepada unsur yang sesuai:
لِـ — huruf jar.
أَزْوَاجِ — isim majrur dan mudaf.
كَ — kata ganti nama bersambung, mabni di atas fathah, pada محل جر sebagai mudaf ilayh.
Pemisahan ini ialah pemisahan analisis, bukan bermaksud tulisan Arab asal mesti dipisahkan kepada tiga perkataan yang berasingan.
17. Hubungan antara Huruf Jar dengan Struktur Iḍāfah
Dalam lafaz لِأَزْوَٰجِكَ, terdapat dua hubungan sintaksis yang berlaku serentak.
Hubungan pertama ialah hubungan antara huruf jar لِـ dengan isim أَزْوَاجِ. Hubungan ini menyebabkan أَزْوَاجِ menjadi majrur.
Hubungan kedua ialah hubungan iḍāfah antara أَزْوَاجِ dengan كَ. Hubungan ini menjadikan أَزْوَاجِ sebagai mudaf dan كَ sebagai mudaf ilayh.
Kedua-dua hubungan tersebut tidak boleh dicampuradukkan. Huruf lām tidak menjadikan كَ sebagai mudaf ilayh secara langsung. Sebaliknya, lām menjarkan isim أَزْوَاجِ, dan isim itu pula disandarkan kepada kata ganti nama كَ.
Susunan ini boleh diringkaskan seperti berikut:
لِـ ← أَزْوَاجِ ← كَ
Anak panah pertama menggambarkan hubungan jar, manakala anak panah kedua menggambarkan hubungan iḍāfah.
Perwakilan ini sekadar membantu memahami struktur nahu. Analisis sebenar tetap perlu dinyatakan melalui istilah huruf jar, isim majrur, mudaf dan mudaf ilayh.
18. Adakah أَزْوَاجِ Ma‘rifah atau Nakirah?
Dalam struktur iḍāfah, isim yang menjadi mudaf boleh memperoleh sifat ma‘rifah melalui sandarannya kepada mudaf ilayh yang ma‘rifah.
Dalam lafaz ini, كَ ialah kata ganti nama, dan kata ganti nama tergolong dalam isim ma‘rifah. Oleh itu, أَزْوَاجِ yang disandarkan kepadanya menjadi ma‘rifah melalui iḍāfah.
Perlu diperhatikan bahawa أَزْوَاجِ tidak mempunyai alif-lam pada awalnya. Namun, ketiadaan alif-lam tidak semestinya menjadikan sesuatu isim itu nakirah. Hubungan iḍāfah boleh memberikan pengenalan tertentu kepada mudaf apabila mudaf ilayhnya ma‘rifah.
Walau bagaimanapun, status ma‘rifah ini tidak mengubah sebab jar perkataan tersebut. Ia tetap majrur kerana huruf lām, dan tanda jarnya tetap kasrah yang zahir.
19. Adakah لِأَزْوَٰجِكَ Satu Perkataan atau Beberapa Unsur?
Dari sudut penulisan, lafaz لِأَزْوَٰجِكَ kelihatan sebagai satu rangkaian yang bersambung. Namun, dalam analisis nahu, ia mengandungi tiga unsur yang berbeza fungsi.
Huruf lām ialah huruf jar.
أَزْوَاجِ ialah isim yang menerima kesan jar dan berfungsi sebagai mudaf.
كَ ialah kata ganti nama bersambung yang berfungsi sebagai mudaf ilayh.
Oleh itu, apabila diminta memberikan i‘rab lafaz tersebut, analisis perlu meliputi setiap unsur yang mempunyai fungsi sintaksis tersendiri.
Menganggap seluruh lafaz sebagai satu isim sahaja akan mengabaikan fungsi huruf jar dan kata ganti nama bersambung. Sebaliknya, memisahkan unsur-unsur itu tanpa menerangkan hubungan antara mereka juga akan menghasilkan analisis yang tidak lengkap.
I‘rab yang baik bukan sekadar menyenaraikan kategori setiap unsur, tetapi turut menerangkan hubungan tatabahasa yang menyatukannya.
20. Perbezaan antara Tanda I‘rab dengan Tanda Binaan dalam Lafaz Ini
Lafaz لِأَزْوَٰجِكَ memperlihatkan kedua-dua keadaan: tanda i‘rab dan tanda binaan.
Pada perkataan أَزْوَاجِ, kasrah ialah tanda i‘rab kerana perkataan itu mu‘rab dan berada dalam keadaan jar.
Pada kata ganti nama كَ, fathah ialah tanda binaan kerana kata ganti nama itu mabni. Kedudukannya sebagai mudaf ilayh pula dinyatakan melalui محل جر.
Perbezaan ini boleh dirumuskan seperti berikut:
| Unsur | Kedudukan | Keterangan tanda |
|---|---|---|
| لِـ | Huruf jar | Tidak menerima i‘rab seperti isim |
| أَزْوَاجِ | Isim majrur dan mudaf | Kasrah zahir sebagai tanda jar |
| كَ | Kata ganti nama bersambung, mudaf ilayh | Mabni di atas fathah, pada محل جر |
Jadual ini menunjukkan bahawa satu rangkaian lafaz boleh mengandungi unsur yang berbeza dari sudut kategori, fungsi dan tanda tatabahasa.
21. Kesilapan yang Perlu Dielakkan
Terdapat beberapa kesilapan yang perlu dielakkan ketika menganalisis لِأَزْوَٰجِكَ.
Pertama: Menganggap lām sebagai sebahagian daripada akar kata أَزْوَاج.
Lām ialah huruf jar yang mendahului isim, bukan huruf akar kata tersebut.
Kedua: Mengatakan كَ ialah tanda jar bagi أَزْوَاجِ.
Tanda jar bagi أَزْوَاجِ ialah kasrah yang zahir. كَ pula ialah kata ganti nama bersambung yang menjadi mudaf ilayh.
Ketiga: Menganggap كَ sebagai isim majrur dengan kasrah.
Kata ganti nama ini mabni di atas fathah dan berada pada محل جر. Ia tidak menerima kasrah sebagai tanda i‘rab.
Keempat: Menganggap أَزْوَاجِ hanya sebagai isim majrur tanpa fungsi lain.
Perkataan ini juga ialah mudaf kerana disandarkan kepada kata ganti nama كَ.
Kelima: Menganggap أَزْوَاجِ sebagai jamak muannath salim.
Perkataan ini ialah jamak taksir bagi زَوْجٌ, bukan jamak muannath salim.
Keenam: Menganggap seluruh lafaz itu sebagai satu unsur nahu yang tidak boleh dianalisis secara berasingan.
Walaupun ditulis bersambung, lafaz tersebut mengandungi huruf jar, isim dan kata ganti nama yang mempunyai fungsi tersendiri.
22. Rumusan I‘rab yang Paling Lengkap
Untuk tujuan pengajian nahu, rumusan yang lengkap bagi lafaz لِأَزْوَٰجِكَ ialah:
لِـ: حَرْفُ جَرٍّ.
أَزْوَاجِ: اسْمٌ مَجْرُورٌ بِاللَّامِ، وَعَلَامَةُ جَرِّهِ الْكَسْرَةُ الظَّاهِرَةُ عَلَى آخِرِهِ، وَهُوَ مُضَافٌ.
كَ: ضَمِيرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِيٌّ عَلَى الْفَتْحِ فِي مَحَلِّ جَرٍّ مُضَافٌ إِلَيْهِ.
Maksudnya:
Lām ialah huruf jar. أَزْوَاجِ ialah isim majrur dengan huruf lām, tanda jarnya ialah kasrah yang zahir pada akhirnya, dan ia menjadi mudaf. كَ pula ialah kata ganti nama bersambung yang mabni di atas fathah dan berada pada kedudukan jar sebagai mudaf ilayh.
Kesimpulannya, analisis i‘rab lafaz لِأَزْوَٰجِكَ perlu membezakan tiga unsur utama: huruf jar, isim majrur yang menjadi mudaf, dan kata ganti nama bersambung yang menjadi mudaf ilayh. Kasrah pada أَزْوَاجِ ialah tanda i‘rab, manakala fathah pada كَ ialah tanda binaan. Dengan pemisahan yang teliti ini, hubungan antara huruf jar dan struktur iḍāfah dapat difahami tanpa mencampuradukkan fungsi tatabahasa setiap unsur.
asasas
asas
https://draft.blogger.com/blog/post/edit/50065684574614780/6445439974312437103?hl=en
