Petunjuk Dari Surah Al-'Ankabut Ayat 3
edit / Petunjuk Dari Surah Al-'Ankabut Ayat 3 / as
Petunjuk Daripada Surah al-‘Ankabut Ayat 3
Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۖ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ﴾
“Dan sesungguhnya Kami telah menguji orang-orang yang sebelum mereka. Maka sesungguhnya Allah pasti mengetahui orang-orang yang benar dan pasti mengetahui orang-orang yang berdusta.” (Surah al-‘Ankabut: 3)
Ayat ini menerangkan bahawa ujian merupakan sunnatullah yang berlaku kepada manusia, khususnya kepada orang-orang yang beriman. Allah سبحانه وتعالى menguji manusia untuk menzahirkan hakikat keimanan mereka melalui tindakan dan kesabaran. Ujian bukan semestinya tanda Allah membenci seseorang, bahkan ia boleh menjadi jalan untuk membezakan antara orang yang benar-benar beriman dengan orang yang hanya mendakwa beriman tanpa membuktikannya.
20 Petunjuk
Petunjuk bahawa kehidupan manusia tidak terlepas daripada ujian. Allah berfirman: ﴿وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ﴾ — “Sesungguhnya Kami telah menguji orang-orang yang sebelum mereka.”
Petunjuk bahawa ujian telah berlaku kepada umat-umat terdahulu. Ujian bukan perkara baharu yang hanya berlaku kepada umat Nabi Muhammad ﷺ.
Petunjuk bahawa orang beriman akan diuji. Seseorang yang beriman hendaklah bersedia menghadapi ujian dalam kehidupan.
Petunjuk bahawa dakwaan iman perlu dibuktikan. Ayat sebelumnya menyebut tentang orang yang berkata mereka beriman, lalu ayat ini menerangkan bahawa mereka akan diuji.
Petunjuk bahawa ujian menzahirkan hakikat kejujuran seseorang. Allah menyebut: ﴿فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا﴾ — “Allah pasti mengetahui orang-orang yang benar.”
Petunjuk bahawa orang yang benar dalam imannya akan menunjukkan kebenaran tersebut melalui sikap dan amal. Keimanan bukan hanya pengakuan di lidah.
Petunjuk bahawa terdapat manusia yang berdusta dalam dakwaan mereka. Allah menyebut: ﴿وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ﴾ — “dan pasti mengetahui orang-orang yang berdusta.”
Petunjuk bahawa ujian dapat membezakan antara iman yang benar dengan dakwaan yang palsu.
Petunjuk bahawa seseorang tidak boleh merasa pelik apabila diuji kerana ujian merupakan sunnatullah.
Petunjuk bahawa ujian mempunyai hikmah yang besar. Antaranya ialah menzahirkan keadaan manusia dan membezakan antara yang benar dengan yang dusta.
Petunjuk bahawa Allah سبحانه وتعالى mengetahui segala keadaan manusia. Ilmu Allah meliputi orang yang benar dan orang yang berdusta.
Petunjuk bahawa ilmu Allah adalah sempurna. Tiada sesuatu pun daripada keadaan hati dan perbuatan manusia yang tersembunyi daripada-Nya.
Petunjuk bahawa Allah mengetahui hakikat iman manusia, sama ada seseorang benar-benar beriman atau hanya mendakwa beriman.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah bersabar ketika menghadapi ujian. Ujian adalah medan untuk membuktikan kesungguhan dalam iman.
Petunjuk bahawa orang yang benar tidak mudah berpaling daripada agama ketika menghadapi kesukaran.
Petunjuk bahawa orang yang berdusta mungkin akan terserlah apabila datang ujian yang berat.
Petunjuk bahawa kesusahan boleh menjadi ujian terhadap kejujuran seseorang, sebagaimana kesenangan juga boleh menjadi ujian terhadap kesyukurannya.
Petunjuk bahawa sejarah umat terdahulu merupakan pengajaran bagi umat selepas mereka. Kita hendaklah mengambil iktibar daripada ujian yang telah mereka lalui.
Petunjuk bahawa seorang Mukmin hendaklah sentiasa melakukan muhasabah terhadap dirinya. Dia perlu bertanya: adakah imannya benar-benar kukuh atau hanya sekadar pengakuan?
Petunjuk bahawa Surah al-‘Ankabut ayat 3 mengajar manusia bahawa ujian merupakan salah satu cara Allah menzahirkan kebenaran iman dan membezakan antara orang yang benar dengan orang yang berdusta. Allah berfirman: ﴿وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ﴾ — “Dan sesungguhnya Kami telah menguji orang-orang yang sebelum mereka.” Ayat ini datang selepas Allah menyebut tentang orang yang mengatakan, “Kami telah beriman,” lalu Allah menjelaskan bahawa dakwaan iman tidak akan dibiarkan tanpa ujian. Ini menunjukkan bahawa iman yang sebenar mempunyai tuntutan. Apabila seseorang mengaku beriman, dia akan berhadapan dengan pelbagai keadaan yang menguji kesungguhannya. Ada kalanya dia diuji dengan kesusahan, penyakit, kehilangan harta, tekanan manusia, fitnah, ancaman atau kesempitan hidup. Ada kalanya dia pula diuji dengan kesenangan, kekayaan, kedudukan dan peluang untuk melakukan maksiat. Semua ini boleh menjadi medan untuk menzahirkan hakikat dirinya. Orang yang benar dalam iman akan berusaha tetap taat kepada Allah dalam keadaan susah dan senang. Dia mungkin menangis ketika diuji, merasa lemah dan mengalami kesedihan, tetapi dia tidak menjadikan ujian sebagai alasan untuk meninggalkan Allah. Sebaliknya, orang yang hanya mendakwa beriman tanpa iman yang kukuh mungkin akan berpaling apabila berhadapan dengan tekanan dan kesukaran. Oleh itu, ujian tidak semestinya bermaksud Allah membenci seseorang. Bahkan, ujian boleh menjadi sebab seseorang memperoleh pahala, pengampunan dosa, peningkatan darjat dan pengukuhan iman apabila dia menghadapinya dengan sabar dan tetap berada dalam ketaatan. Ayat ini juga menunjukkan bahawa Allah telah menguji umat-umat terdahulu. Maka seorang Mukmin tidak sepatutnya menganggap bahawa hanya dirinya yang diuji. Para nabi dan orang-orang soleh juga menghadapi pelbagai ujian yang berat. Namun, mereka membuktikan kejujuran iman melalui kesabaran dan keteguhan mereka. Firman Allah: ﴿فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ﴾ menunjukkan bahawa Allah mengetahui siapa yang benar dan siapa yang berdusta. Ilmu Allah tidak bermaksud Allah baru mengetahui sesuatu selepas ujian berlaku. Allah سبحانه وتعالى telah mengetahui segala sesuatu sebelum ia berlaku. Sebaliknya, ujian itu menzahirkan apa yang berada dalam diri manusia melalui perbuatan mereka, sehingga perbezaan antara orang yang benar dan orang yang berdusta menjadi nyata. Petunjuk terbesar daripada ayat ini ialah jangan menganggap ujian sebagai bukti bahawa Allah telah meninggalkan kita. Sebaliknya, apabila ujian datang, hendaklah seseorang bertanya kepada dirinya: bagaimana aku akan menghadapi ujian ini sebagai seorang Mukmin? Adakah aku akan bersabar? Adakah aku akan terus solat? Adakah aku akan menjaga halal dan haram? Adakah aku akan terus berkata benar? Adakah aku akan tetap bergantung kepada Allah? Inilah persoalan yang dizahirkan oleh ujian. Maka apabila seseorang diuji, dia hendaklah menguatkan hubungan dengan Allah, memperbanyakkan doa, bersabar dan mengambil sebab-sebab yang dibenarkan syarak. Janganlah dia berputus asa. Sesungguhnya ujian merupakan sebahagian daripada perjalanan iman. Orang yang benar akan berusaha untuk tetap berada di atas kebenaran sehingga akhir hayat, manakala orang yang berdusta akan terserlah hakikatnya apabila berhadapan dengan ujian. Maka ayat ini mendidik seorang Mukmin agar sentiasa jujur dalam iman, sabar ketika diuji dan tidak mudah berpaling daripada Allah apabila kehidupan menjadi sukar.
asas
asa
