Petunjuk Dari Surah Al-Baqarah Ayat 74
edit / Petunjuk Dari Surah Al-Baqarah Ayat 74 / as
Petunjuk Daripada Surah al-Baqarah Ayat 74
Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً ۚ وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهَارُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاءُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ﴾
“Kemudian selepas itu hati kamu menjadi keras, maka ia seperti batu, bahkan lebih keras lagi. Dan sesungguhnya di antara batu-batu itu ada yang daripadanya memancar sungai-sungai, dan sesungguhnya di antaranya ada yang terbelah lalu keluar daripadanya air, dan sesungguhnya di antaranya ada yang jatuh kerana takut kepada Allah. Dan Allah tidaklah lalai terhadap apa yang kamu kerjakan.” (Surah al-Baqarah: 74)
Ayat ini merupakan teguran keras terhadap hati yang telah menyaksikan tanda-tanda kekuasaan Allah tetapi tetap tidak tunduk kepada kebenaran. Dalam rangkaian ayat sebelumnya, Allah telah menunjukkan kepada Bani Israil tanda kekuasaan-Nya melalui kisah orang yang telah mati dihidupkan kembali. Namun, setelah melihat tanda tersebut, sebahagian hati mereka tetap menjadi keras. Allah membandingkan hati mereka dengan batu, bahkan lebih keras daripada batu. Perbandingan ini menunjukkan betapa bahayanya hati yang tidak lagi menerima nasihat, tidak tersentuh dengan ayat Allah dan tidak tunduk kepada kebenaran.
20 Petunjuk
Petunjuk bahawa hati manusia boleh menjadi keras. Allah berfirman: ﴿ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ﴾ — “Kemudian hati kamu menjadi keras.”
Petunjuk bahawa seseorang boleh melihat tanda-tanda kekuasaan Allah tetapi masih tidak mengambil pengajaran daripadanya.
Petunjuk bahawa banyaknya ilmu atau banyaknya melihat mukjizat tidak semestinya menjadikan seseorang mendapat petunjuk jika hatinya tidak mahu tunduk kepada kebenaran.
Petunjuk bahawa kekerasan hati merupakan penyakit yang sangat berbahaya. Hati yang keras sukar menerima nasihat dan peringatan.
Petunjuk bahawa hati yang keras boleh menjadi lebih keras daripada batu. Allah berfirman: ﴿فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً﴾.
Petunjuk bahawa batu, walaupun kelihatan keras, tetap mempunyai keadaan yang menunjukkan kesan daripada kekuasaan Allah.
Petunjuk bahawa sebahagian batu boleh menjadi sebab keluarnya sungai-sungai. Firman Allah: ﴿لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهَارُ﴾.
Petunjuk bahawa sebahagian batu boleh terbelah lalu mengeluarkan air. Firman Allah: ﴿لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاءُ﴾.
Petunjuk bahawa alam yang diciptakan Allah menunjukkan tanda-tanda kekuasaan-Nya. Manusia hendaklah memerhatikan alam dengan penuh renungan.
Petunjuk bahawa terdapat batu yang jatuh kerana takut kepada Allah. Firman-Nya: ﴿لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ﴾.
Petunjuk bahawa rasa takut kepada Allah merupakan sifat yang sangat agung. Khusyuk dan khasyiah membawa seseorang kepada ketundukan kepada Allah.
Petunjuk bahawa hati manusia tidak sepatutnya lebih keras daripada benda yang tidak berakal. Jika batu menunjukkan kesan daripada perintah Allah, manusia lebih utama untuk tunduk kepada-Nya.
Petunjuk bahawa tanda-tanda kekuasaan Allah sepatutnya membawa manusia kepada iman dan ketundukan.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah sentiasa menjaga kelembutan hatinya dengan mengingati Allah dan menerima nasihat.
Petunjuk bahawa dosa dan keengganan berterusan terhadap kebenaran boleh menyebabkan hati menjadi keras.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah takut apabila hatinya tidak lagi tersentuh dengan al-Quran dan nasihat agama.
Petunjuk bahawa hati yang hidup ialah hati yang menerima kebenaran dan tunduk kepada Allah.
Petunjuk bahawa Allah mengetahui semua amalan manusia. Firman-Nya: ﴿وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ﴾ — “Dan Allah tidaklah lalai terhadap apa yang kamu kerjakan.”
Petunjuk bahawa manusia tidak boleh menyangka bahawa perbuatannya tersembunyi daripada Allah. Semua amal diketahui dan akan dipertanggungjawabkan.
Petunjuk bahawa Surah al-Baqarah ayat 74 mengajar manusia supaya takut terhadap kekerasan hati dan sentiasa berusaha melembutkannya dengan iman, ilmu yang benar, zikir, membaca al-Quran, menerima nasihat dan tunduk kepada kebenaran. Allah berfirman: ﴿ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ﴾ — “Kemudian selepas itu hati kamu menjadi keras.” Ayat ini menunjukkan bahawa hati boleh berubah daripada keadaan yang menerima peringatan kepada keadaan yang keras dan sukar menerima kebenaran. Dalam konteks ayat ini, Bani Israil telah melihat tanda-tanda besar kekuasaan Allah, termasuk peristiwa orang mati dihidupkan kembali, tetapi sebahagian mereka masih tidak tunduk. Ini menjadi peringatan bahawa seseorang boleh menyaksikan banyak tanda kebesaran Allah tetapi tetap tidak mendapat manfaat jika hatinya telah dikuasai oleh kesombongan, kedegilan dan penolakan terhadap kebenaran. Allah kemudian menyatakan bahawa hati mereka seperti batu, bahkan lebih keras daripada batu. Perumpamaan ini sangat mendalam. Batu yang keras sekalipun masih mempunyai keadaan yang menunjukkan kesan daripada kekuasaan Allah. Ada batu yang daripadanya memancar sungai, ada yang terbelah lalu mengeluarkan air dan ada yang jatuh kerana takut kepada Allah. Ini menunjukkan bahawa seluruh alam berada di bawah kekuasaan Allah dan tidak ada sesuatu pun yang terkeluar daripada ketetapan-Nya. Adapun hati manusia yang keras, ia boleh menolak kebenaran walaupun telah datang kepadanya dalil dan peringatan yang jelas. Petunjuk terbesar daripada ayat ini ialah seseorang hendaklah lebih takut kepada kekerasan hatinya daripada kesukaran hidupnya. Kesukaran dunia mungkin berlalu, tetapi hati yang keras boleh menyebabkan seseorang menolak kebenaran dan kehilangan manfaat daripada wahyu. Oleh itu, seorang Mukmin hendaklah sentiasa memohon kepada Allah agar hatinya diteguhkan dan dilembutkan untuk menerima kebenaran. Dia hendaklah membaca al-Quran bukan sekadar untuk mendapatkan maklumat, tetapi untuk mengambil peringatan. Apabila mendengar nasihat, dia hendaklah bertanya kepada dirinya: apakah ayat ini ditujukan kepada kelemahan dalam diriku? Apabila mengetahui kebenaran, dia hendaklah tunduk walaupun kebenaran itu bertentangan dengan kehendak hawa nafsunya. Ayat ini juga mengajar bahawa khasyiah kepada Allah mempunyai pengaruh besar terhadap kehidupan hati. Allah menyebut bahawa sebahagian batu pun ﴿يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ﴾ — “jatuh kerana takut kepada Allah.” Maka manusia yang mempunyai akal dan hati sepatutnya lebih utama untuk memiliki rasa takut dan tunduk kepada Allah. Penutup ayat: ﴿وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ﴾ — “Dan Allah tidaklah lalai terhadap apa yang kamu kerjakan” — merupakan ancaman dan peringatan. Allah mengetahui keadaan hati dan perbuatan manusia. Dia mengetahui siapa yang menerima kebenaran dan siapa yang menolaknya. Dia mengetahui siapa yang tunduk dan siapa yang degil. Oleh itu, manusia hendaklah sentiasa bermuhasabah. Jangan sampai hati menjadi keras sehingga ayat al-Quran tidak lagi menyentuh jiwa, nasihat tidak lagi memberi kesan dan dosa tidak lagi menimbulkan rasa takut. Hati yang lembut ialah nikmat yang besar, kerana dengannya seseorang dapat mengenal kebenaran, mencintai kebaikan, takut kepada Allah dan segera kembali apabila melakukan kesalahan. Maka Surah al-Baqarah ayat 74 merupakan peringatan agar manusia tidak menjadi lebih keras daripada batu dalam menerima kebenaran, sedangkan batu sendiri menunjukkan tanda-tanda tunduk kepada kekuasaan Allah.
asas
asa
