Syirik: Menyekutukan Allah dengan sesuatu dalam ibadah, doa, atau keyakinan
edit / Perkataan Syahadah / Apakah Yang Membatalkan Syahadah / Syirik: Menyekutukan Allah dengan sesuatu dalam ibadah, doa, atau keyakinan
Syirik: Menyekutukan Allah Dengan Sesuatu Dalam Ibadah, Doa atau Keyakinan
Syirik merupakan dosa yang paling besar di sisi Allah SWT dan menjadi perkara yang paling banyak diperingatkan di dalam al-Quran. Semua rasul yang diutus oleh Allah SWT memulakan dakwah mereka dengan menyeru manusia supaya mentauhidkan Allah dan menjauhi syirik. Sejak Nabi Nuh AS sehingga Nabi Muhammad SAW, risalah yang dibawa oleh para nabi mempunyai asas yang sama, iaitu mengajak manusia supaya menyembah Allah semata-mata dan meninggalkan segala bentuk penyembahan kepada selain-Nya. Oleh sebab itu, syirik bukan sekadar satu dosa, bahkan ia merupakan pembatal kepada hakikat syahadah kerana ia menafikan kandungan kalimah La ilaha illallah yang menjadi asas keimanan setiap Muslim.
Dari sudut bahasa, perkataan syirik berasal daripada perkataan Arab الشِّرْكُ yang bermaksud berkongsi, bersekutu atau menjadikan sesuatu sebagai pasangan kepada yang lain. Dalam istilah syarak, syirik bermaksud mempersekutukan Allah SWT dengan sesuatu dalam perkara yang menjadi hak khusus bagi Allah, sama ada dalam ibadah, doa, pergantungan hati, kecintaan yang bersifat ibadah, ketakutan yang bersifat ibadah, pengharapan yang bersifat ibadah atau keyakinan yang menjadi hak Allah SWT semata-mata. Syirik berlaku apabila seseorang memberikan kepada makhluk sesuatu yang hanya layak diberikan kepada Allah SWT.
Hakikat syirik bertentangan sama sekali dengan syahadah La ilaha illallah. Kalimah ini mengandungi dua asas yang sangat penting, iaitu penafian dan penetapan. Penafian berlaku pada lafaz "La ilaha", iaitu menafikan semua sembahan yang batil, manakala penetapan berlaku pada lafaz "illallah", iaitu menetapkan bahawa hanya Allah SWT yang berhak disembah. Oleh itu, apabila seseorang mempersembahkan ibadah kepada selain Allah, dia telah membatalkan maksud sebenar kalimah tauhid yang diucapkannya.
Allah SWT berfirman:
﴿وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ﴾
Maksudnya: "Sesungguhnya Kami telah mengutus kepada setiap umat seorang rasul supaya menyeru: Hendaklah kamu menyembah Allah dan jauhilah taghut." (Surah an-Nahl: 36)
Ayat ini menunjukkan bahawa tujuan utama pengutusan para rasul ialah mengajak manusia mentauhidkan Allah dalam ibadah dan menjauhkan diri daripada segala bentuk syirik. Ini membuktikan bahawa syirik merupakan musuh utama kepada tauhid.
Allah SWT juga berfirman:
﴿إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ﴾
Maksudnya: "Sesungguhnya Allah tidak mengampuni dosa syirik terhadap-Nya, dan Dia mengampuni dosa selain daripada itu bagi sesiapa yang Dia kehendaki." (Surah an-Nisa': 48)
Ayat ini menjelaskan bahawa syirik merupakan dosa yang paling berat sekiranya seseorang mati tanpa bertaubat daripadanya. Semua dosa lain berada di bawah kehendak Allah SWT, sama ada diampunkan atau dihukum, tetapi syirik tidak akan diampunkan bagi orang yang mati dalam keadaan masih melakukannya.
Syirik membatalkan syahadah kerana syahadah mengandungi pengakuan bahawa hanya Allah SWT yang berhak menerima seluruh bentuk ibadah. Apabila seseorang mempersembahkan ibadah kepada makhluk, dia telah memberikan hak Allah kepada selain-Nya. Walaupun dia masih menyebut nama Allah dan mengaku sebagai Muslim, perbuatannya bercanggah dengan kandungan syahadah yang diucapkannya.
Perkara yang paling jelas dalam syirik ialah menyekutukan Allah dalam ibadah. Ibadah ialah setiap perkataan dan perbuatan zahir atau batin yang dicintai dan diredai oleh Allah SWT. Solat, sujud, doa, nazar, sembelihan, tawakal, istighathah, takut yang bersifat ibadah, harapan yang bersifat ibadah dan pergantungan hati merupakan antara bentuk ibadah yang hanya boleh dipersembahkan kepada Allah SWT.
Allah SWT berfirman:
﴿وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا﴾
Maksudnya: "Dan sembahlah Allah serta janganlah kamu mempersekutukan-Nya dengan sesuatu apa pun." (Surah an-Nisa': 36)
Ayat ini menggabungkan perintah beribadah kepada Allah dengan larangan melakukan syirik. Ini menunjukkan bahawa ibadah tidak akan diterima sekiranya dicemari dengan syirik.
Antara bentuk syirik yang paling besar ialah berdoa kepada selain Allah. Doa merupakan ibadah sebagaimana sabda Rasulullah SAW:
"Doa itu adalah ibadah." (Riwayat Abu Dawud dan al-Tirmizi)
Oleh sebab doa ialah ibadah, maka ia wajib ditujukan hanya kepada Allah SWT. Seseorang tidak boleh memohon pertolongan ghaib, keampunan dosa, keselamatan akhirat atau perkara yang hanya Allah mampu melakukannya daripada nabi, wali, malaikat, jin atau penghuni kubur. Allah SWT berfirman:
﴿وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا﴾
Maksudnya: "Dan sesungguhnya masjid-masjid itu milik Allah, maka janganlah kamu berdoa kepada sesiapa pun bersama Allah." (Surah al-Jinn: 18)
Ayat ini sangat jelas melarang doa kepada selain Allah. Larangan tersebut bukan kerana makhluk itu hina, tetapi kerana doa merupakan hak Allah semata-mata.
Selain doa, syirik juga berlaku melalui penyembelihan yang dilakukan sebagai ibadah kepada selain Allah. Rasulullah SAW bersabda bahawa Allah melaknat orang yang menyembelih untuk selain Allah. Hal ini kerana penyembelihan yang bersifat ibadah merupakan lambang pengabdian yang hanya layak dipersembahkan kepada Allah SWT.
Begitu juga dengan nazar. Nazar ialah ibadah yang mengikat seseorang untuk melakukan sesuatu kerana Allah. Jika seseorang bernazar kepada penghuni kubur atau makhluk tertentu sebagai bentuk pengabdian, maka dia telah melakukan syirik kerana memalingkan ibadah kepada selain Allah.
Syirik juga boleh berlaku melalui tawakal, iaitu pergantungan hati. Tawakal yang merupakan ibadah ialah menyerahkan hati sepenuhnya kepada Allah dalam memperoleh manfaat dan menolak mudarat. Adapun mengambil sebab seperti berubat, bekerja dan meminta bantuan manusia dalam perkara yang mereka mampu lakukan adalah dibenarkan. Yang dilarang ialah pergantungan hati secara mutlak kepada makhluk sehingga meletakkan makhluk pada kedudukan yang hanya layak bagi Allah SWT.
Selain ibadah zahir, syirik juga boleh berlaku melalui keyakinan. Antaranya ialah mempercayai bahawa terdapat makhluk yang mengetahui perkara ghaib secara mutlak sebagaimana Allah mengetahuinya. Allah SWT menegaskan bahawa ilmu ghaib yang mutlak hanya milik-Nya. Para nabi sendiri tidak mengetahui perkara ghaib melainkan apa yang diwahyukan oleh Allah kepada mereka.
Syirik juga berlaku apabila seseorang meyakini bahawa terdapat makhluk yang mampu memberi manfaat atau menolak mudarat secara bebas daripada kehendak Allah. Seorang Muslim boleh meyakini bahawa doktor menjadi sebab kesembuhan atau ubat menjadi sebab sembuh, tetapi dia tetap percaya bahawa Allah sahaja yang menyembuhkan. Segala sebab tidak akan memberi kesan melainkan dengan izin Allah SWT.
Allah SWT berfirman:
﴿وَإِن يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ﴾
Maksudnya: "Jika Allah menimpakan sesuatu kemudaratan kepadamu, maka tidak ada sesiapa yang dapat menghilangkannya melainkan Dia." (Surah al-An'am: 17)
Ayat ini mengajar bahawa segala manfaat dan mudarat akhirnya berada di bawah kekuasaan Allah SWT.
Dalam sejarah manusia, syirik pertama yang berlaku ialah pada zaman Nabi Nuh AS. Pada asalnya terdapat beberapa orang soleh yang dihormati oleh masyarakat. Setelah mereka meninggal dunia, syaitan membisikkan kepada manusia supaya membina patung sebagai tanda kenangan. Generasi berikutnya mula mengagungkan patung-patung tersebut sehingga akhirnya menyembahnya. Peristiwa ini menunjukkan bahawa syirik sering bermula dengan sikap melampaui batas dalam mengagungkan makhluk.
Kaum Nabi Ibrahim AS juga tenggelam dalam syirik apabila mereka menyembah berhala. Nabi Ibrahim AS menghancurkan berhala-berhala tersebut bagi menunjukkan bahawa benda-benda itu langsung tidak mampu memberi manfaat atau mudarat kepada sesiapa. Peristiwa ini menjadi hujah bahawa hanya Allah SWT sahaja yang layak disembah.
Kaum Nabi Musa AS pula meminta supaya dibuatkan sebuah sembahan sebagaimana kaum lain mempunyai sembahan mereka. Walaupun mereka telah melihat mukjizat yang besar, sebahagian mereka masih cenderung kepada syirik. Ini menunjukkan bahawa hati manusia memerlukan bimbingan wahyu agar sentiasa teguh di atas tauhid.
Kaum musyrikin Quraisy pada zaman Rasulullah SAW juga mengakui bahawa Allah ialah Pencipta langit dan bumi. Namun mereka tetap dianggap musyrik kerana mereka berdoa kepada berhala, menjadikan perantara dalam ibadah serta mempersembahkan sebahagian ibadah kepada selain Allah. Hal ini membuktikan bahawa pengakuan terhadap kewujudan Allah sahaja tidak mencukupi tanpa mentauhidkan-Nya dalam ibadah.
Syirik bukan sahaja merosakkan akidah, bahkan menghapuskan amalan seseorang. Allah SWT berfirman:
﴿وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ﴾
Maksudnya: "Sekiranya mereka melakukan syirik, nescaya gugurlah segala amalan yang telah mereka kerjakan." (Surah al-An'am: 88)
Ayat ini menunjukkan bahawa syirik menghapuskan pahala amal kerana asas kepada penerimaan amal ialah tauhid yang bersih.
Syirik juga menyebabkan seseorang diharamkan memasuki syurga sekiranya dia mati tanpa bertaubat. Allah SWT berfirman:
﴿إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ﴾
Maksudnya: "Sesungguhnya sesiapa yang mempersekutukan Allah, maka Allah mengharamkan syurga baginya dan tempat tinggalnya ialah neraka." (Surah al-Ma'idah: 72)
Ayat ini menggambarkan betapa besarnya bahaya syirik terhadap keselamatan akhirat seseorang.
Bagi memelihara diri daripada syirik, seorang Muslim hendaklah sentiasa mempelajari tauhid daripada al-Quran dan sunnah menurut kefahaman para sahabat Rasulullah SAW. Ilmu yang benar menjadi benteng daripada kesesatan dan syubhah yang boleh merosakkan akidah.
Selain itu, seorang Muslim hendaklah memperbanyakkan membaca al-Quran dan mentadabburi ayat-ayat tauhid. Hampir setiap surah dalam al-Quran mengandungi penjelasan tentang keesaan Allah, kekuasaan-Nya, nama-nama dan sifat-sifat-Nya serta kebatilan syirik. Dengan memahami ayat-ayat ini, hati akan semakin mantap dalam mentauhidkan Allah.
Doa juga menjadi benteng daripada syirik. Rasulullah SAW mengajar umatnya supaya memohon perlindungan daripada syirik yang disedari mahupun yang tidak disedari. Ini menunjukkan bahawa seorang Mukmin hendaklah sentiasa merendahkan diri kepada Allah agar dipelihara daripada segala bentuk kesyirikan.
Di samping itu, seseorang hendaklah menjauhi segala amalan yang boleh membawa kepada syirik. Islam bukan sahaja melarang syirik itu sendiri, bahkan turut menutup jalan-jalan yang boleh membawa kepadanya. Sikap melampaui batas dalam memuliakan makhluk, mempercayai perkara khurafat, bergantung kepada tangkal, azimat atau kepercayaan yang tidak mempunyai dalil syarak hendaklah dijauhi agar akidah tetap bersih.
Seorang Mukmin juga hendaklah sentiasa bermuhasabah terhadap ibadahnya. Dia hendaklah bertanya kepada dirinya sendiri sama ada doa, tawakal, pengharapan, ketakutan dan pergantungan hatinya benar-benar ditujukan kepada Allah semata-mata. Muhasabah seperti ini akan membantu membersihkan hati daripada segala bentuk kesyirikan yang boleh merosakkan syahadah.
Kesimpulannya, syirik ialah mempersekutukan Allah SWT dengan sesuatu dalam ibadah, doa atau keyakinan yang menjadi hak Allah semata-mata. Syirik merupakan dosa yang paling besar, membatalkan hakikat syahadah, menghapuskan segala amalan, menghalang keampunan Allah bagi orang yang mati tanpa taubat serta menyebabkan seseorang diharamkan daripada syurga. Oleh itu, setiap Muslim wajib memelihara tauhidnya dengan memahami makna La ilaha illallah, mengikhlaskan seluruh ibadah kepada Allah, menjauhkan diri daripada segala bentuk kesyirikan, mempelajari ilmu akidah yang sahih serta sentiasa berdoa agar Allah SWT menetapkan hatinya di atas tauhid sehingga akhir hayat. Tauhid ialah nikmat yang paling besar, manakala syirik merupakan kerugian yang paling besar. Oleh itu, menjaga kesucian syahadah daripada segala bentuk syirik hendaklah menjadi keutamaan sepanjang kehidupan seorang Mukmin sehingga dia bertemu Allah SWT dalam keadaan membawa hati yang bersih dan akidah yang sejahtera.
asa
Comments
Post a Comment