لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟
edit / Surah Al-Bayyinah Ayat 1 (98:1) / Surah Al-Bayyinah Ayat 1 (98:1) Ayat / Surah Al-Bayyinah Ayat 1 (98:1) Potongan Ayat Satu Persatu / لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟
لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ (Al-Bayyinah:1).
Syarah Surah Al-Bayyinah Ayat 1
Potongan Ayat: ﴿لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟﴾
“Tidaklah orang-orang yang kafir itu...”
Potongan ayat ini merupakan pembukaan kepada Surah Al-Bayyinah yang menjelaskan keadaan manusia sebelum datangnya bukti yang nyata daripada Allah. Lafaz ini membawa makna bahawa orang-orang yang kufur daripada kalangan Ahli Kitab dan orang-orang musyrik berada dalam suatu keadaan tertentu yang mereka tidak meninggalkannya sehingga datang kepada mereka al-Bayyinah.
Berikut 25 perbahasan dari pelbagai sudut keluasan ilmu:
1. Perbahasan Lafaz لَمْ
Lafaz لَمْ dalam bahasa Arab ialah huruf penafian yang memasuki fi‘il mudhari‘ dan memberikan makna penafian terhadap sesuatu yang berlaku pada masa lampau.
Allah berfirman:
﴿لَمْ يَكُنِ﴾
“Mereka tidaklah berada...”
Penggunaan لَمْ menunjukkan bahawa keadaan orang-orang kafir tersebut telah berterusan sebelum datangnya al-Bayyinah.
2. Perbahasan Lafaz يَكُنِ
Lafaz يَكُنْ berasal daripada kata:
كَانَ – يَكُونُ
yang membawa makna wujud, berada dalam suatu keadaan atau mempunyai sifat tertentu.
Dalam ayat ini, ia bukan sekadar menunjukkan kewujudan, tetapi menunjukkan keadaan yang mereka berada di atasnya.
3. Makna لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا
Ayat ini bermaksud:
“Orang-orang yang kafir itu tidaklah meninggalkan keadaan mereka...”
Maksudnya, mereka terus berada dalam pegangan mereka, iaitu kekufuran dan kesesatan, sehingga datang bukti yang nyata daripada Allah.
4. Perbahasan Tentang Lafaz ٱلَّذِينَ
Lafaz:
ٱلَّذِينَ
ialah kata nama mawsul (isim yang menghubungkan sesuatu dengan sifat atau penjelasan selepasnya).
Allah tidak menyebut sekadar “orang kafir”, tetapi menggunakan:
orang-orang yang kafir
yang menunjukkan bahawa mereka dikenali melalui sifat kekufuran yang mereka lakukan.
5. Perbahasan Makna كَفَرُوا
Perkataan:
كَفَرُوا
berasal daripada:
كَفَرَ – يَكْفُرُ
yang asal maknanya ialah menutup atau menyembunyikan.
Dari sudut agama, kufur bermaksud menutup atau menolak kebenaran yang datang daripada Allah.
6. Hubungan Antara Makna Bahasa Kufur Dan Makna Syariat
Makna asal kufur ialah menutup.
Petani Arab disebut كافر kerana dia menutup benih dengan tanah.
Begitu juga orang kafir menutup dirinya daripada menerima kebenaran walaupun hujah telah datang kepadanya.
7. Mengapa Allah Menyebut ٱلَّذِينَ كَفَرُوا?
Allah menggunakan lafaz ini untuk menunjukkan keadaan batin mereka.
Masalah utama mereka bukan kerana kurangnya kemampuan memahami sahaja, tetapi kerana mereka menolak kebenaran setelah ia datang.
8. Hubungan Dengan Keadaan Sebelum Kedatangan Rasul
Ayat ini menggambarkan keadaan manusia sebelum kedatangan Rasulullah ﷺ.
Ahli Kitab dan orang musyrik berada dalam perbezaan pegangan, tetapi mereka sama-sama memerlukan petunjuk daripada Allah.
9. Perbahasan Tentang Ahli Kitab
Ayat menyebut:
مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ
dalam sambungan ayat.
Ahli Kitab asalnya memiliki kitab dan pengetahuan tentang berita para nabi, tetapi sebahagian mereka berpaling daripada kebenaran yang datang.
10. Perbahasan Tentang Orang Musyrik
Ayat juga menyebut:
وَالْمُشْرِكِينَ
Orang musyrik ialah mereka yang mempersekutukan Allah dalam keyakinan dan ibadah.
Walaupun berbeza daripada Ahli Kitab, mereka juga berada dalam keadaan yang memerlukan datangnya al-Bayyinah.
11. Lafaz Ini Menunjukkan Manusia Memerlukan Petunjuk
Allah tidak menggambarkan manusia mampu mencapai seluruh kebenaran hanya dengan akal dan tradisi.
Manusia memerlukan wahyu yang datang daripada Allah.
Sebab itu ayat menyebut bahawa keadaan mereka berterusan sehingga datang al-Bayyinah.
12. Hubungan Antara Kufur Dan Penolakan Hujah
Kufur dalam al-Quran sering berkaitan dengan penolakan terhadap sesuatu yang telah dijelaskan.
Bukan semua kejahilan adalah kekufuran.
Tetapi apabila kebenaran telah sampai dengan jelas lalu ditolak, itulah keadaan yang dicela.
13. Perbahasan Balaghah Pada Susunan Ayat
Allah memulakan surah dengan:
﴿لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا﴾
sebelum menyebut:
﴿حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ﴾
Ini menunjukkan bahawa perbincangan utama surah ialah hubungan antara manusia yang berada dalam kesesatan dengan kedatangan hujah Allah.
14. Lafaz Ini Menunjukkan Keadaan Yang Berterusan
Penggunaan:
يَكُنْ
memberikan gambaran bahawa kekufuran tersebut bukan perkara sementara.
Ia menjadi keadaan yang mereka pegang dan pertahankan.
15. Perbahasan Tentang Hidayah Dan Kehendak Allah
Ayat ini menunjukkan bahawa petunjuk datang daripada Allah.
Allah mendatangkan bayyinah melalui Rasul dan wahyu agar manusia mempunyai jalan yang jelas.
16. Penolakan Terhadap Dakwaan Manusia Tidak Memerlukan Wahyu
Sebahagian manusia menyangka akal semata-mata mencukupi untuk mengenal seluruh kebenaran.
Ayat ini menunjukkan bahawa Allah mengutus al-Bayyinah sebagai petunjuk.
17. Hubungan Antara Tradisi Dan Kebenaran
Orang-orang yang disebut dalam ayat ini berada di atas pegangan yang diwarisi.
Ayat ini mengajar bahawa sesuatu yang lama diamalkan tidak semestinya benar.
Kebenaran mesti diukur dengan wahyu dan bukti daripada Allah.
18. Lafaz Ini Menggambarkan Penyakit Hati
Kufur bukan hanya masalah pemikiran, tetapi juga berkaitan dengan hati.
Seseorang boleh mengetahui sesuatu itu benar tetapi enggan tunduk kerana kesombongan, hawa nafsu atau kepentingan.
19. Hubungan Dengan Kesempurnaan Keadilan Allah
Allah tidak menghukum manusia tanpa penjelasan.
Sebelum datangnya hukuman, Allah mendatangkan rasul dan bukti.
Ayat ini menunjukkan bahawa Allah memberikan hujah sebelum manusia dipertanggungjawabkan.
20. Perbahasan Tentang Kedudukan Rasulullah ﷺ
Ayat ini menjadi pengantar kepada penjelasan bahawa bukti yang nyata itu ialah Rasulullah ﷺ.
Baginda datang membawa al-Quran dan menjelaskan agama Allah.
21. Pengajaran Kepada Penuntut Ilmu
Ayat ini mengajar bahawa ilmu perlu membawa kepada penerimaan kebenaran.
Bukan sekadar mengetahui, tetapi tunduk kepada apa yang benar.
22. Bahaya Berpegang Kepada Kebatilan
Lafaz:
ٱلَّذِينَ كَفَرُوا
menunjukkan bahawa manusia boleh terus berada dalam kesalahan jika tidak menerima petunjuk.
Kebiasaan dan lingkungan boleh mengikat seseorang daripada menerima kebenaran.
23. Hubungan Dengan Fitrah Manusia
Manusia mempunyai fitrah mencari kebenaran.
Namun fitrah itu memerlukan petunjuk wahyu agar tidak diselewengkan oleh syahwat, syubhat dan pengaruh sekeliling.
24. Kesan Tarbiah Daripada Ayat Ini
Seorang mukmin hendaklah sentiasa bersedia menerima kebenaran apabila dalil telah sampai.
Jangan mempertahankan sesuatu hanya kerana ia sudah lama diamalkan.
25. Rumusan Agung Potongan Ayat
﴿لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟﴾
Potongan ayat ini menggambarkan keadaan orang-orang yang kufur sebelum datangnya al-Bayyinah. Mereka berada dalam suatu pegangan yang mereka tidak tinggalkan sehingga Allah mendatangkan bukti yang nyata melalui Rasul-Nya dan wahyu-Nya.
Lafaz لَمْ menunjukkan penafian keadaan yang telah berlaku, يَكُنْ menunjukkan keadaan yang berterusan, manakala ٱلَّذِينَ كَفَرُوا menunjukkan golongan yang menutup diri daripada menerima kebenaran.
Ayat ini menjadi pembukaan yang kuat bahawa manusia memerlukan petunjuk Allah. Tanpa datangnya al-Bayyinah, manusia mudah terus berada dalam kesesatan yang diwarisi, tetapi apabila bukti Allah telah datang, manusia berhadapan dengan kebenaran yang jelas dan nyata.
lklk
asa
