Petunjuk Dari Surah Az-Zumar Ayat 10
edit / Petunjuk Dari Surah Az-Zumar Ayat 10 / as
Petunjuk Daripada Surah al-Zumar Ayat 10
Allah سبحانه وتعالى berfirman:
﴿قُلْ يَا عِبَادِ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗ وَأَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ ۗ إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ﴾
“Katakanlah: ‘Wahai hamba-hamba-Ku yang beriman! Bertakwalah kepada Tuhan kamu. Bagi orang-orang yang berbuat baik di dunia ini akan memperoleh kebaikan. Dan bumi Allah itu luas. Sesungguhnya hanya orang-orang yang sabar akan disempurnakan pahala mereka tanpa batas.’” (Surah al-Zumar: 10)
Ayat ini mengandungi seruan yang sangat agung kepada orang-orang beriman agar bertakwa kepada Allah, memperbanyakkan ihsan dan kebaikan, bersedia meninggalkan tempat yang menghalang agama jika diperlukan, serta bersabar menghadapi segala ujian dan kesukaran. Allah سبحانه وتعالى menjanjikan kebaikan bagi orang yang berbuat baik dan menjanjikan pahala yang tidak terbatas bagi orang yang sabar.
20 Petunjuk
Petunjuk bahawa orang-orang beriman adalah hamba-hamba Allah yang dimuliakan. Allah berfirman: ﴿يَا عِبَادِ الَّذِينَ آمَنُوا﴾ — “Wahai hamba-hamba-Ku yang beriman.” Penyandaran mereka kepada Allah merupakan kemuliaan bagi mereka.
Petunjuk bahawa iman membawa kepada tuntutan takwa. Allah berfirman: ﴿اتَّقُوا رَبَّكُمْ﴾ — “Bertakwalah kepada Tuhan kamu.” Iman yang benar hendaklah melahirkan ketaatan dan menjauhi maksiat.
Petunjuk bahawa takwa merupakan kewajipan bagi orang yang beriman. Seorang Mukmin hendaklah sentiasa menjaga dirinya daripada kemurkaan Allah dengan melaksanakan perintah dan meninggalkan larangan-Nya.
Petunjuk bahawa Allah ialah Rabb yang wajib ditaati. Allah menyebut ﴿رَبَّكُمْ﴾ — “Tuhan kamu.” Dia yang mencipta, memiliki dan mentadbir manusia, maka Dia sahaja yang berhak ditaati.
Petunjuk bahawa berbuat baik di dunia membawa kepada kebaikan. Allah berfirman: ﴿لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ﴾ — “Bagi orang-orang yang berbuat baik di dunia ini akan memperoleh kebaikan.”
Petunjuk bahawa ihsan merupakan jalan menuju kebaikan dunia dan akhirat. Orang yang berbuat baik kepada Allah dan makhluk akan memperoleh balasan yang baik daripada-Nya.
Petunjuk bahawa kebaikan yang dilakukan oleh manusia tidak akan hilang. Allah mengetahui setiap amal dan akan memberikan balasan yang sesuai.
Petunjuk bahawa bumi Allah adalah luas. Firman Allah: ﴿وَأَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ﴾ menunjukkan bahawa seseorang tidak boleh menjadikan keadaan tempat tinggal sebagai alasan untuk meninggalkan ketaatan.
Petunjuk bahawa seseorang hendaklah mencari tempat yang lebih baik jika tempatnya menghalang dia daripada menjalankan agama. Jika seseorang tidak mampu beribadah dengan baik di suatu tempat, bumi Allah luas dan dia boleh mencari tempat yang lebih selamat untuk agamanya.
Petunjuk bahawa meninggalkan tempat yang membawa kepada fitnah boleh menjadi sebahagian daripada usaha menjaga agama. Seorang Mukmin hendaklah mengutamakan keselamatan imannya.
Petunjuk bahawa kesabaran merupakan sifat yang sangat tinggi kedudukannya. Allah menyebut: ﴿إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم﴾ — “Sesungguhnya hanya orang-orang yang sabar akan disempurnakan pahala mereka.”
Petunjuk bahawa pahala sabar sangat besar. Allah tidak menetapkan had tertentu bagi ganjaran orang yang sabar, bahkan menyebut: ﴿بِغَيْرِ حِسَابٍ﴾ — “tanpa batas.”
Petunjuk bahawa kesabaran diperlukan dalam menghadapi ujian dan kesusahan. Orang yang berpegang kepada agama mungkin menghadapi pelbagai cabaran, tetapi dia hendaklah terus teguh.
Petunjuk bahawa kesabaran mempunyai hubungan erat dengan takwa dan amal soleh. Orang yang bertakwa perlu bersabar dalam melaksanakan ketaatan dan meninggalkan maksiat.
Petunjuk bahawa seorang Mukmin hendaklah berusaha melakukan ihsan walaupun dalam keadaan sukar. Kesusahan tidak sepatutnya menjadi alasan untuk meninggalkan kebaikan.
Petunjuk bahawa Allah memberi harapan kepada orang yang beriman. Seruan takwa disertai dengan janji kebaikan dan pahala yang sangat besar.
Petunjuk bahawa kehidupan dunia bukanlah ukuran akhir bagi kejayaan seseorang. Kesusahan yang dialami oleh orang beriman boleh digantikan dengan pahala yang besar di akhirat.
Petunjuk bahawa kesabaran tidak pernah sia-sia di sisi Allah. Setiap kesabaran dalam ketaatan, meninggalkan maksiat dan menghadapi musibah mempunyai ganjaran.
Petunjuk bahawa seorang Mukmin hendaklah sentiasa yakin terhadap janji Allah. Apabila diuji, dia tidak boleh berputus asa kerana Allah menjanjikan pahala tanpa batas bagi orang yang sabar.
Petunjuk bahawa Surah al-Zumar ayat 10 mengandungi jalan kehidupan seorang Mukmin yang lengkap: iman, takwa, ihsan, menjaga agama dan kesabaran. Allah سبحانه وتعالى memulakan ayat dengan seruan yang penuh kemuliaan: ﴿يَا عِبَادِ الَّذِينَ آمَنُوا﴾ — “Wahai hamba-hamba-Ku yang beriman.” Kemudian Allah memberikan perintah: ﴿اتَّقُوا رَبَّكُمْ﴾ — “Bertakwalah kepada Tuhan kamu.” Ini menunjukkan bahawa iman yang benar tidak berhenti pada pengakuan hati atau ucapan lidah, tetapi mesti diterjemahkan dalam kehidupan melalui takwa. Takwa ialah seseorang menjaga dirinya daripada kemurkaan Allah dengan melaksanakan perintah-Nya dan menjauhi larangan-Nya. Selepas itu Allah menyebut balasan bagi orang yang melakukan ihsan: ﴿لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ﴾. Ini menunjukkan bahawa kebaikan tidak akan hilang. Setiap kebaikan yang dilakukan dengan ikhlas akan mendapat balasan daripada Allah. Kemudian Allah berfirman: ﴿وَأَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ﴾ — “Dan bumi Allah itu luas.” Ayat ini memberikan keluasan kepada orang beriman untuk mencari tempat yang lebih baik apabila keadaan memaksa mereka meninggalkan tempat yang menghalang mereka daripada menegakkan agama. Dalam konteks asalnya, ia berkaitan dengan hijrah dan usaha menyelamatkan agama. Namun, pengajarannya juga mengingatkan bahawa seorang Mukmin hendaklah tidak rela terus berada dalam keadaan yang merosakkan agamanya apabila terdapat kemampuan untuk berpindah kepada keadaan yang lebih baik. Selepas itu Allah menyebut ganjaran yang paling besar bagi orang yang sabar: ﴿إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ﴾. Ini menunjukkan betapa luasnya ganjaran sabar. Sabar bukan hanya menahan kesedihan ketika ditimpa musibah. Sabar juga diperlukan ketika melakukan ketaatan, kerana ketaatan memerlukan disiplin dan kesungguhan; sabar diperlukan untuk meninggalkan maksiat, kerana hawa nafsu mungkin mengajak kepada dosa; dan sabar diperlukan ketika menghadapi ujian, kerana hati manusia mudah menjadi lemah. Maka seorang Mukmin perlu bersabar dalam tiga keadaan: sabar dalam mentaati Allah, sabar meninggalkan maksiat dan sabar menghadapi ketetapan Allah yang menyakitkan. Pahala kesabaran tidak terhad kerana kesabaran itu sendiri merupakan amal yang sangat luas. Semakin berat ujian yang dihadapi dengan kesabaran yang benar, semakin besar keperluan seseorang kepada pertolongan Allah. Namun, seseorang hendaklah memahami bahawa sabar bukan bermaksud menyerah kepada kebatilan atau membiarkan dirinya terus dizalimi tanpa usaha. Sabar ialah tetap berada di atas kebenaran sambil mengambil sebab-sebab yang dibenarkan syarak. Petunjuk terbesar ayat ini ialah bahawa seorang Mukmin hendaklah hidup antara takwa dan ihsan, dan apabila menghadapi kesukaran, dia hendaklah bersabar serta yakin bahawa Allah tidak akan mensia-siakan kesabarannya. Bagi orang yang beriman, dunia mungkin sempit tetapi bumi Allah luas; ujian mungkin berat tetapi pahala Allah tidak terbatas; jalan ketaatan mungkin memerlukan pengorbanan tetapi kesudahannya adalah kebaikan yang Allah janjikan. Maka janganlah seseorang meninggalkan kebenaran kerana kesusahan yang sementara, kerana Allah menjanjikan kepada orang-orang yang sabar ganjaran yang tidak dapat dihitung dan tidak terbatas.
asas
asa
