Makna Rasul
edit / Perkataan Rasul / Makna Rasul
Makna Rasul Menurut Al-Quran, As-Sunnah, Bahasa Arab dan Akidah Islam
Perkataan rasul merupakan antara istilah yang paling penting dalam akidah Islam kerana ia berkait secara langsung dengan penyampaian wahyu daripada Allah kepada manusia (Bagaimanakah Allah Menyampaikan WahyuNya Kepada Manusia / edit). Beriman kepada para rasul ialah salah satu daripada enam rukun iman yang wajib diyakini oleh setiap Muslim (Beriman Kepada Para Rasul Salah Satu Dari Rukun Iman / edit). Tanpa keimanan kepada para rasul, manusia tidak akan mengetahui cara mengenal Allah, memahami syariat-Nya, melaksanakan ibadah dengan benar serta membezakan antara kebenaran dan kebatilan (Para Rasul Mengajar Akidah Allah Dan Beribadah KepadaNya / edit). Oleh sebab itu, Al-Quran memberikan perhatian yang sangat besar terhadap kedudukan para rasul, kisah perjuangan mereka, sifat-sifat mereka dan kewajipan manusia untuk mentaati ajaran yang mereka sampaikan daripada Allah سبحانه وتعالى (Perjuangan Para Rasul Dan Kewajipan Umat Taat Kepada Ajaran Mereka / edit).
Dari sudut bahasa Arab, perkataan رَسُول berasal daripada akar kata ر س ل yang membawa makna menghantar, mengutus, mengirim, menyampaikan atau melepaskan sesuatu dengan teratur (Kajian Perkataan رسول Dari Sudut Ilmu Sarf / edit). Daripada akar kata ini lahir beberapa perkataan lain seperti أَرْسَلَ yang bermaksud mengutus, رِسَالَة yang bermaksud risalah atau mesej, مُرْسَل yang bermaksud orang yang diutus, dan مُرْسِل yang bermaksud pengutus. Semua perkataan tersebut berkongsi makna asas iaitu penyampaian sesuatu daripada pihak yang mengutus kepada pihak yang menerima (Dalil Umat Manusia Wajib Taat Kepada Apa Yang Dibawa Rasul Dalam Perkara Agama / edit).
Dalam ilmu sarf, perkataan رَسُول berada pada wazan فَعُول. Wazan ini sering membawa makna seseorang yang mempunyai sifat yang kuat, berterusan atau menjadi pelaksana kepada sesuatu tugas. Oleh itu, perkataan رَسُول bukan sekadar bererti orang yang membawa berita, bahkan membawa maksud utusan yang diberikan amanah khusus untuk menyampaikan perintah daripada pihak yang mengutusnya. Dalam konteks syariat Islam, Rasul ialah manusia pilihan Allah yang menerima wahyu dan diperintahkan untuk menyampaikannya kepada umat manusia (Para Rasul Adalah Manusia Biasa Dan Yang Membezakan Mereka Ialah Wahyu / edit).
Perkataan رَسُول disebut berulang kali dalam Al-Quran dengan pelbagai bentuk sama ada mufrad, dua orang atau jamak. Pengulangan ini menunjukkan bahawa kerasulan merupakan asas utama dalam penyampaian agama Allah. Tidak ada seorang manusia pun yang mampu mengetahui syariat Allah secara sempurna tanpa melalui para rasul (Allah Tidak Akan Sampaikan WahyuNya Kepada Umat Manusia Melainkan Melalui Perantaraan Rasul / edit). Mereka menjadi penghubung antara wahyu daripada Allah dengan manusia, namun mereka bukan sekutu Allah dan bukan memiliki sifat ketuhanan. Mereka hanyalah hamba Allah yang dipilih dan dimuliakan dengan tugas menyampaikan risalah.
Allah berfirman dalam Surah An-Nisa' ayat 165:
﴿رُسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ﴾
yang bermaksud: "Para rasul itu diutus sebagai pembawa berita gembira dan pemberi peringatan supaya manusia tidak mempunyai alasan terhadap Allah selepas diutuskan para rasul." Ayat ini menjelaskan bahawa hikmah terbesar pengutusan rasul ialah menegakkan hujah Allah ke atas manusia sehingga tiada sesiapa boleh mendakwa bahawa mereka tidak mengetahui kebenaran.
Allah juga berfirman dalam Surah Al-Anbiya' ayat 25:
﴿وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ﴾
yang bermaksud: "Kami tidak mengutus seorang rasul pun sebelum engkau melainkan Kami wahyukan kepadanya bahawa tiada Tuhan yang berhak disembah melainkan Aku, maka sembahlah Aku." Ayat ini menunjukkan bahawa seluruh rasul membawa asas dakwah yang sama, iaitu menyeru manusia mentauhidkan Allah dan meninggalkan segala bentuk syirik.
Rasul ialah manusia biasa dari sudut penciptaan, makan, minum, tidur, berkahwin dan menjalani kehidupan sebagaimana manusia lain. Namun mereka mempunyai kelebihan kerana dipilih oleh Allah untuk menerima wahyu. Allah berfirman dalam Surah Ibrahim ayat 11 bahawa
para rasul berkata kepada kaum mereka: "Kami hanyalah manusia seperti kamu, tetapi Allah memberikan kurniaan kepada sesiapa yang Dia kehendaki daripada hamba-hamba-Nya." Ayat ini menolak dakwaan bahawa rasul mempunyai sifat ketuhanan atau merupakan jelmaan Tuhan.
Antara sifat utama seorang rasul ialah menerima wahyu daripada Allah melalui perantaraan Malaikat Jibril atau dengan cara yang Allah kehendaki. Wahyu tersebut menjadi sumber ilmu yang paling benar kerana datang daripada Allah Yang Maha Mengetahui. Rasul tidak bercakap mengenai agama berdasarkan sangkaan atau hawa nafsu. Firman Allah dalam Surah An-Najm ayat 3 hingga 4:
﴿وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ﴾
yang bermaksud: "Dia tidak berkata menurut hawa nafsunya. Ucapannya itu hanyalah wahyu yang diwahyukan."
Tugas terbesar setiap rasul ialah menyampaikan risalah Allah tanpa menyembunyikan sedikit pun daripada wahyu yang diterimanya (Dalil Para Rasul Menyampaikan Wahyu Dengan Penuh Amanah / edit). Allah memuji para rasul kerana mereka menyampaikan amanah dengan sempurna walaupun menghadapi tentangan, penghinaan, ancaman bahkan cubaan membunuh (Dalil Para Rasul Diancam Umat Mereka Dengan Berbagai Ancaman / edit). Mereka tidak mengubah wahyu bagi mendapatkan sokongan manusia. Sebaliknya mereka tetap menyampaikan kebenaran walaupun terpaksa menanggung penderitaan yang berat sepanjang kehidupan mereka.
Para rasul juga berfungsi sebagai pemberi khabar gembira kepada orang yang beriman dan pemberi amaran kepada orang yang ingkar. Mereka menjelaskan balasan syurga bagi orang yang taat dan ancaman neraka bagi orang yang kufur. Dengan cara ini manusia diberikan pilihan yang jelas antara jalan hidayah dan jalan kesesatan. Allah tidak membiarkan manusia hidup tanpa petunjuk, bahkan mengutus para rasul sebagai rahmat dan petunjuk kepada seluruh umat.
Semua rasul mengajak manusia kepada tauhid. Walaupun syariat sebahagian hukum berubah mengikut zaman dan umat, asas dakwah mereka tetap sama. Nabi Nuh, Ibrahim, Musa, Isa dan Nabi Muhammad SAW semuanya menyeru manusia supaya menyembah Allah semata-mata dan meninggalkan penyembahan terhadap selain-Nya. Kesatuan dakwah ini menunjukkan bahawa agama para rasul berasal daripada Tuhan yang satu, walaupun mereka diutus kepada kaum dan zaman yang berbeza.
Para rasul mempunyai sifat-sifat yang wajib diimani seperti benar dalam perkataan, amanah dalam melaksanakan tugas, bijaksana dalam berdakwah dan menyampaikan seluruh wahyu tanpa menyembunyikannya. Allah memelihara mereka daripada berdusta terhadap-Nya. Oleh sebab itu, berita yang disampaikan oleh para rasul mengenai perkara ghaib, syariat dan hari akhirat wajib diterima oleh orang yang beriman kerana ia datang melalui wahyu yang benar.
Dalam akidah Islam, terdapat perbezaan antara nabi dan rasul. Setiap rasul ialah nabi, tetapi tidak setiap nabi ialah rasul. Rasul diutus dengan risalah untuk disampaikan kepada kaumnya, manakala nabi menerima wahyu dan membimbing manusia menurut syariat yang telah diturunkan. Walaupun para ulama mempunyai beberapa perincian dalam mentakrifkan perbezaan tersebut, mereka sepakat bahawa kedua-duanya merupakan manusia pilihan Allah yang menerima wahyu.
Allah menyebut nama dua puluh lima orang nabi dan rasul dalam Al-Quran (Senarai Nama Rasul Yang Wajib Diimani / edit). Antaranya ialah Adam, Nuh, Ibrahim, Ismail, Ishaq, Yaakub, Yusuf, Musa, Harun, Daud, Sulaiman, Ilyas, Ilyasa', Yunus, Zakaria, Yahya, Isa dan Nabi Muhammad SAW. Namun Allah juga menyatakan bahawa terdapat ramai lagi rasul yang tidak disebut nama mereka dalam Al-Quran. Ini menunjukkan bahawa Allah mengutus rasul kepada pelbagai umat sepanjang sejarah manusia.
Nabi Muhammad SAW ialah rasul terakhir yang diutus kepada seluruh manusia sehingga Hari Kiamat. Allah berfirman dalam Surah Al-Ahzab ayat 40:
﴿وَلَٰكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ﴾
yang bermaksud: "Tetapi dia ialah Rasul Allah dan penutup sekalian nabi." Dengan berakhirnya kerasulan Baginda, wahyu juga telah sempurna dan tidak akan ada lagi nabi atau rasul selepas Baginda sehingga Hari Kiamat.
Kesimpulannya, perkataan rasul dari sudut bahasa membawa maksud utusan yang menyampaikan sesuatu amanah, manakala dari sudut syarak ia merujuk kepada manusia pilihan Allah yang menerima wahyu dan diperintahkan menyampaikan risalah kepada umat manusia. Seluruh para rasul membawa dakwah tauhid (Dalil Para Rasul Membawa Risalah Tauhid / edit), membimbing manusia ke jalan yang benar, memberi khabar gembira kepada orang yang taat serta memberi amaran kepada orang yang ingkar. Beriman kepada para rasul merupakan salah satu rukun iman yang tidak boleh dipisahkan daripada akidah Islam. Sesiapa yang benar-benar beriman kepada Allah hendaklah juga beriman kepada semua rasul-Nya, mencintai mereka, menghormati mereka, membenarkan segala berita yang sahih daripada mereka serta mengikuti ajaran Rasulullah SAW sebagai rasul terakhir yang diutus kepada seluruh manusia.
asa
